Τι σημαίνει ο γραφικός σας χαρακτήρας;

Ο γραφικός χαρακτήρας, φίλοι μου, σύμφωνα με τους γραφολόγους, αποκαλύπτει στοιχεία της προσωπικότητάς μας!

Πάρτε χαρτί και μολυβί και γράψτε μια πρόταση, μετά διαβάστε την δυνατά και κοιτάξετε τι σας γράφω. Ίσως, μπορέσω, να σας βοηθήσω!

της Ηλιάνας Βολονάκη

Μην ξεχνάτε, φίλοι μου, πώς ο γραφικός χαρακτήρας, δείχνει τον εσωτερικό μας κόσμο!

Δείξε μου το φίλο σου αν σου πω ποιος είσαι… λέει μια παροιμία, αλλά καλύτερα θα ήταν: Δείξε μου το γραφικό σου χαρακτήρα να σου πω ποιος είσαι. Δυστυχώς ή ευτυχώς, ο τρόπος που γράφουμε φανερώνει πολλά για την προσωπικότητα μας καθώς και για την εκάστοτε ψυχολογική μας κατάσταση.

Όπως λένε οι ειδικοί, η διαδικασία του γραψίματος ελέγχεται από το κεντρικό νευρικό σύστημα καθώς συμμετέχουν πολλοί μυς όπως του μπράτσου, του αγκώνα, του χεριού, των δαχτύλων και της ωμοπλάτης. Αν κάνετε υπομονή μέχρι το τέλος, στα δείγματα γραφής που ακολουθούν και στην ερμηνεία τους, ίσως κάποιοι συναντήσετε τον εαυτό σας ή κάποιο κοντινό σας πρόσωπο!

Θα σας χωρίσω, σε κατηγορίες, ώστε να βοηθηθείτε πιο εύκολα.

1. Ο ειλικρινής: Μεγάλα στρογγυλά και ομοιόμορφα γράμματα, σε ευθεία γραμμή.

2. Ο φιλότιμος: Στρογγυλά γράμματα και τονίζει τα σημεία στίξης – σημάδι ανθρώπου με προσοχή στη λεπτομέρεια.

3. Ο οικονόμος: Προσεχτικά και ομοιόμορφα, με ελαφριά κλίση στις γραμμές και χωρίς να τονίζει τα κεφαλαία.

4. Ο γενναιόδωρος: Ευρύχωρα και καθαρά, ξεχωρίζοντας έντονα τα μεγάλα γράμματα και τα κεφαλαία από τα υπόλοιπα γράμματα.

5. Ο ταπεινός: Μικρά, απλά και ομοιόμορφα γράμματα, ενώ οι γραμμές τείνουν να κάνουν ζιγκ-ζακ.

6. Ο μελαγχολικός: Ξεχωρίζει από την έντονη κλίση των γραμμάτων του. Η πίεση είναι στην αρχή σταθερή, αλλά σιγά-σιγά χάνεται. Τα σημεία στίξης είναι αρχικά έντονα, αλλά καθώς προχωρά το γραπτό, τείνουν να εξαφανίζονται.

7. Ο υπερήφανος: Μεγάλα γράμματα, τονισμένα κεφαλαία, ενώ το τελευταίο γράμμα κάθε λέξης φαίνεται να είναι πιο έντονο από τα υπόλοιπα.

8. Ο καλλιτέχνης: Καλλιγραφικά και το μέγεθος των γραμμάτων τείνει να μικραίνει καθώς προχωρά το γραπτό.

9. Ο αλτρουιστής: Με έντονη κλίση και πίεση. Τα γράμματα είναι στρόγγυλα και τα κεφαλαία σχεδόν καλλιγραφικά.

10. Ο διακριτικός: Μικρά γράμματα, με ελαφριά πίεση και οι γραμμές τείνουν προς τα πάνω. Τα γράμματα τείνουν να έχουν αρκετές σπείρες και καμπύλες, αλλά το τελευταίο γράμμα κάθε λέξης είναι μάλλον σεμνό και περιορισμένο.

11. Ο αλαζόνας: Τονίζει υπερβολικά τα κεφαλαία γράμματα και συνήθως η υπογραφή του είναι μεγάλη και πολύπλοκη, καταλήγοντας σε περιττές διακοσμήσεις με καμπύλες γραμμές.

Tα ασύνδετα μεταξύ τους γράμματα, φίλοι μου, σημαίνουν, όχι καλός αυτοέλεγχος, υπερβολική φαντασία, αποσπασματικός τρόπος σκέψης.

Σύνδεση με λεπτές γραμμούλες- ο λεγόμενος νηματοειδής τύπος- σημαίνουν, έντονη αίσθηση αυτοσυντήρησης, ευκολία προσαρμογής και μεγάλη πνευματική συνάφεια.

Σύνδεση με έντονες γραμμές και όλη η γραφή δείχνει να διαθέτει ομοιογένεια και ροή, φίλοι μου, σημαίνουν, ηρεμία, ευγενικό, με αυτοπειθαρχία, μια προσωπικότητα συμπαθητική αλλά και ενίοτε πληκτική.

H κλίση προς τα δεξιά, δείχνει εξωστρέφεια, παρορμητικό άτομο, καθώς κι σε όσους δίνουν μεγάλη σημασία στις σχέσεις με τους άλλους. Σε αυτή τη κατηγορία, μπορούμε να τοποθετήσουμε και τους καλλιτέχνες.

Η υπερβολική κλίση προς τα δεξιά, από την άλλη μεριά, φίλοι μου, δηλώνει υπερευαισθησία, ασυλλόγιστη συμπεριφορά.

Tα κατακόρυφα γράμματα, φίλοι μου, δηλώνου: λογική, ανεξαρτησία, αυτοκυριαρχία ακόμα και σε περιπτώσεις κρίσης, άτομα διευθυντικών θέσεων.

H κλίση προς τα πίσω; Εσωστρέφεια παρά τον πλούσιο συναισθηματικό κόσμο. Διαφορετικές κλίσεις- και τελειώνω- δηλώνουν: ευστροφία, αυθορμητισμό αλλά ελάχιστο αυτοέλεγχο, ευμετάβλητη διάθεση, αποφυγή ανάληψης μεγάλες ευθυνών.

Εξίσου σημαντικό, για τους γραφολόγους, είναι ο χωρισμός των γραμμάτων σε τρεις οριζόντιες ζώνες, καθεμιά από τις οποίες συνδέεται με μια ομάδα χαρακτηριστικών της προσωπικότητας.

Στην άνω ζώνη ανήκουν τα γράμματα που αναπτύσσονται εις ύψος, όπως το β, το δ, το θ αλλά και το τ. Δηλώνουν: φιλοδοξίες, όνειρα, ιδανικά. Όσο περισσότερο τα γράμματα εισχωρούν σε αυτήν τόσο φανερώνει άτομο με ζωηρή φαντασία, τάση στην ονειροπόληση και έλλειψη πρακτικού πνεύματος.

Αντίθετα, αν οι θηλιές των γραμμάτων στην άνω ζώνη είναι μικρές, αυτό δείχνει ότι το άτομο δεν επιτρέπει ελευθερία έκφρασης στη φαντασία του.

Επίσης και οι θηλιές ή οι προς τα πάνω προεκτάσεις των γραμμάτων δείχνουν έλλειψη δημιουργικής σκέψη, άτομα λογικά, μεθοδικά, με σωστή κρίση.

Στη μέση ζώνη, εκείνα που δεν προεξέχουν ούτε προς τα πάνω ούτε προς τα κάτω, δηλαδή όλα τα φωνήεντα, καθώς και τα κ, π, σ, ν. H μέση ζώνη σχετίζεται με τη στάση του ανθρώπου απέναντι στην καθημερινότητα. Όταν υπερισχύει, φανερώνει κοινωνικό άτομο που θέλει να γίνεται αρεστό. Έχει τάση να ζει για το παρόν. Όταν η μέση ζώνη είναι μικρότερη από τις άλλες δύο, δείχνει άτομο πρακτικό, προσγειωμένο και ακούραστο, που ωστόσο μπορεί να αισθάνεται ανικανοποίητο από την καριέρα του και την κοινωνική ή την ερωτική ζωή του.

Στην κάτω ζώνη περιλαμβάνονται τα γράμματα που κρεμάνε:γ, μ, ρ, φ, χ. Ορισμένα, πάλι, όπως τοζ, το ξ, το λ και το ψ, ανήκουν και στην άνω και στην κάτω ζώνη. Ενστικτώδεις επιθυμίες του ατόμου, λοιπόν, τις υλικές ανάγκες, τις σωματικές δραστηριότητες, τη σεξουαλικότητα.

Όσο λοιπόν περισσότερη έμφαση έχει στο γραφικό χαρακτήρα με γεμάτες και έντονες κάτω θηλιές στα γράμματα, τόσο περισσότερο το συγκεκριμένο άτομο δίνει σημασία στα υλικά αποκτήματα, αγαπά τα σπορ, έχει έντονο ερωτισμό.

Aν οι κάτω θηλιές είναι τόσο μακριές, που να μπερδεύονται με την από κάτω αράδα, προδίδουν μια αδυναμία κρίσης, έλλειψη οργάνωσης και δυσκολία με τη μεθοδική σκέψη.

Οι ασυνήθιστοι σχηματισμοί στις κάτω θηλιές των γραμμάτων μπορεί να σημαίνουν σεξουαλική εκκεντρικότητα αλλά και ασυνήθιστα έντονο ερωτισμό.

Aν, πάλι, οι καταλήξεις των γραμμάτων στην κάτω ζώνη είναι ευθείες, έχουμε να κάνουμε με έναν κλειστό χαρακτήρα που διαθέτει σωστή κρίση και κατά πάσα πιθανότητα κλίση στη μουσική ή τα μαθηματικά.

Κεφαλαία και πεζά: H σχέση μεγέθους των κεφαλαίων γραμμάτων με των πεζών εκφράζει την άποψη που έχει το άτομο για τον εαυτό του. Όσο μεγαλύτερη είναι η διαφορά τους, τόσο πιο ανεβασμένη είναι και η αυτοεκτίμησή του..

Tα ψηλόλιγνα κεφαλαία: δειλία απέναντι στους άλλους, χωρίς ωστόσο κατά βάθος να λείπει η αυτοπεποίθηση.

Tο πλατύ κεφαλαία: τάση επιβολής στους άλλους.

Tα κοντά κεφαλαία: συντηρητική και άτολμη προσωπικότητα.

Αν έχουν σχεδόν το ίδιο ύψος με τα πεζά: χαρακτήρας δειλός και αποτραβηγμένος.

Tα πολύ στολισμένα κεφαλαία: ανάγκη εντυπωσιασμού των άλλων.

Ιδίως αν τονίζονται με μια γραμμή που προέρχεται από την άνω ζώνη, φανερώνουν άτομο που έχει σαφή άποψη για την ανωτερότητά του απέναντι στους άλλους.

Οι μεγάλες θηλιές στα αριστερά των κεφαλαίων: εγωισμός κι αισθησιασμός.

Tα κεφαλαία που επεκτείνονται και στην κάτω ζώνη: επιθετικότητα κι απόλυτη σιγουριά– τα άτομα είναι βέβαια ότι έχουν δίκιο και θα κάνουν το παν να το επιβάλουν.

Σπάνια όταν γράφουμε έχουμε συναίσθηση του πόσο πιέζουμε στο χαρτί το στυλό μας, ωστόσο ο βαθμός της πίεσης αυτής δείχνει τη διάθεση, τη ζωτικότητα και την αποφασιστικότητά μας.

H έντονη πίεση: αντοχή, ενθουσιασμό, ζωηρή λίμπιντο.

H βαριά πίεση σε ένα κείμενο: άτομο καταπιεσμένο και απογοητευμένο.

H ακανόνιστη πίεση: η δύναμη της θέλησης είναι ασταθής, εσωτερικές συγκρούσεις, αισθήματα ανασφάλειας.

Η ταχύτητα στο γραπτό: ευστροφία και διεισδυτική σκέψη.

Tο αργό γράψιμο: προσπάθεια διατήρησης συναισθηματικού ελέγχου.

Aν, μάλιστα, συνδυάζεται και με μικρή πίεση του στυλό πάνω στο χαρτί, φανερώνει ότι η ψυχική και η σωματική κατάσταση την ώρα του γραψίματος δεν είναι η καλύτερη.

Ορισμένα, μάλιστα, γράμματα του αλφαβήτου παίζουν βασικό ρόλο σε μια γραφολογική ανάλυση.

Tο α και το ο.

Ανάλογα με το αν τα κουκλάκια τους είναι ανοιχτά ή κλειστά, δείχνουν το βαθμό που το άτομο ανοίγεται στους άλλους.

Tο ίδιο ισχύει με το δ και με το θ.

Επίσης πολύ σημαντικό ρόλο παίζουν οι γωνίες που μπορεί να σχηματίζουν – γιατί φυσικά ελάχιστοι άνθρωποι τα κάνουν στρογγυλά με το διαβήτη.

Tο κεφαλαίο I-το γράμμα της ατομικότητας.

Οριζόντιες γραμμές πάνω κάτω: δημιουργική σκέψη.

Απλή ίσια γραμμή: άτομο που δίνει βάση στα ουσιώδη.

Μικρό στο ύψος: χαμηλή αυτοεκτίμηση.

Η πάνω θηλιά πιο σχηματισμένη από την κάτω: μεγάλη σημασία στο νου.

Η έντονη κάτω θηλιά: υπερβολική σημασία στο σώμα.

Tο τ είναι ένα ακόμη γράμμα που μπορεί να γραφτεί με πολλούς τρόπους, ακόμα και στο χειρόγραφο του ίδιου.

Η μακριά οριζόντια γραμμή: δεσποτισμός και έντονη αυτοπροστασία.

Η θηλιά στην εγκάρσια γραμμή: τάση για κριτική ευαισθησία, πανουργία.

Tο πεζό τ, αν έχει μπούκλα στην επάνω ζώνη, είναι δείγμα συντηρητισμού, ενώ, αν δεν έχει εγκάρσια γραμμή και είναι γραμμένο σαν ι, δείχνει αφηρημάδα, έγνοια ή βιασύνη.

Οριζόντια εγκάρσια γραμμή: εφευρετικότητα.

Λοξή εγκάρσια γραμμή: επιθετικότητα, δόση φιλοδοξίας.

Aν γράφεται σαν σταυρουδάκι με μονοκοντυλιά: υπευθυνότητα και λογική.

Μεγάλο κενό στην αριστερή μεριά της σελίδας: άτομο που κοιτά προς το μέλλον όχι το παρελθόν.

Μεγάλο κενό στην δεξιά μεριά της σελίδας: φόβος προς το μέλλον, το άγνωστο. Στενό κενό στην αριστερή μεριά της σελίδας: άτομο προσεχτικό που ενοχλείται όταν πιέζεται να ξεκινήσει κάτι χωρίς να είναι έτοιμος. Στενό κενό στην δεξιά μεριά της σελίδας: ανυπομονησία και ανησυχία.

Μεγάλα κενά: άνθρωπος ντροπαλό, προσεχτικός και σκεπτικός.

Στενά κενά: άνθρωπο ενεργητικός, φλύαρος.

Ανύπαρκτα κενά: άνθρωπο ανυπόμονος, ενεργητικός, με μπόλικη αυτοπεποίθηση, κοινωνικός αλλά και με τάση να ‘γαντζώνεται’ στους άλλους.

Μεγάλα κενά: άνθρωπος μοναχικός, ανεξάρτητος, ίσως αντικοινωνικός αντικειμενικός, αμερόληπτος.

Ίσα-ίσα να μην αγγίζονται τα πάνω γράμματα με τα κάτω: φλύαρος, σπάταλος
Μόλις που αγγίζονται τα πάνω χαμηλά γράμματα- όπως το γ και το ρ- με τα κάτω ψηλά γράμματα-β, δ, ζ, λ,-: συγκρότηση σκέψης

Όταν το κενό είναι υπερβολικά στενό, με αποτέλεσμα σε σημεία- σημεία να μπλέκεται η μια γραμμή με την επόμενη: χαλαρή αυτοπειθαρχία, παθιασμένη προσωπικότητα.

Αν λοιπόν πήρατε μια πρώτη γεύση σας λέω ότι ακόμα δεν έχετε δει τίποτα.

Για να εξαχθεί συμπέρασμα από γραφολόγο, χρειάζεται να ληφθούν υπ’ όψιν τουλάχιστον 50-60 χαρακτηριστικά.

Η επιστήμη έχει εισέλθει σε πολλούς τομείς όπως η εγκληματολογία και η πρόσληψη προσωπικού γίνεται πολλές φορές μέσα από δείγματα γραφής των υποψηφίων.

ΠΗΓΗ

xcx

The Final Countdown!

A few months away from Catiana and Ed's wedding, and the preparations have already started. I've even already picked the dress and shoes I'm going to wear. Only a small detail left... Booking the airplane tickets and the hotel. Oh, and deciding if we're visiting both Cardiff and London. As I said, small. Real small...



Minus two days for our trip to begin!

xcx

Build Guides for LoL Champions

So, today, after all these months, I played League of Legends again!
And, realized how out of shape I was. More than before, anyway!
To make the situation better I decided to trust some build guides, in order to play better with my champions! I will provide here some build guides I found while searching for the heroes I've acquired so far.


Here are some build guides about Ashe. And, that's the one I chose to follow!

This is a build guide of Ahri.

This is for Annie.

And, that's a build guide for Alistar.

xcx

The battle of Freljord

Choose the tribe with which you'll be fighting!

 

 The Avarosan are those whom are loyal to Queen Ashe. While others war, Ashe works day and night to establish a single alliance throughout the Freljord. Though her methods are peaceful, she is still backed by a powerful and committed army. Champions that have allied themselves with her are: Tryndamere, Anivia, Gragas and Nunu

 The Frostguard can also be considered a separate faction from the Avarosan because of their leader, Lissandra. The world has forgotten the terrible enemy that ruled the Freljord long ago and was cast into the depths of the Howling Abyss following a long and brutal battle. And now, while the ignorant sleep, Lissandra plots to return her masters to their former glory. Only the trolls and their king, Trundle have allied themselves with her.

The Winter's Claw tribe is led by the ferocious Sejuani. Sejuani wishes to conquer the Freljord through absolute strength. In her eyes, the Freljord is a place where only the strong deserve to prosper. As she raids, her warriors allow the stalwart to live under her banner while they pillage the weaker tribes, leaving them without the means to sustain themselves. Once her work is done, only the mighty will be left in the Freljord. Champions that have allied themselves with her are: Olaf, Udyr, and Volibear.


xcx

Τι «μυστήριο» κρύβουν τα παιδιά που γεννήθηκαν 1980 – 1989;

Ήμασταν στην τελευταία δεκαετία που προλάβαμε τα ομαδικά παιχνίδια Κρυφτό, Κυνηγητό, Κλέφτες κι Αστυνόμους κ.α. Ακόμα, βλέπαμε Στρουμφάκια, Thundercats, Κabamaru και Candy Candy και όχι Pokemon, Digimon και Yu Gi Oh…
Παίζαμε με Playmobil και LEGO και όταν θέλαμε ποδόσφαιρο υπήρχε ακόμα κάποια αλάνα να μας δεχθεί…
Βλέπαμε εκπαιδευτική τηλεόραση στην ΕΡΤ1 και ποιος θα ξεχάσει τη φρουτοπία και του κουτιού τα παραμύθια!

Επίσης, κάναμε ακόμη παιδικά πάρτυ στα σπίτια μας και δεν τρέχαμε σε παιδότοπους. Δεν γεννηθήκαμε μέσα στην Τεχνολογία, αλλά την ανακαλύψαμε σε μία καλύτερη ηλικία – χωρίς να είναι η μοναδική επιλογή διεξόδου μας από την καθημερινότητα…
Τις πρώτες πορνοταινίες τις βλέπαμε σαν κλέφτες στο Βίντεο του Μπαμπά.
Ακούγαμε τη φωνή του άλλου όταν παίρναμε τηλέφωνο μέχρι που μας έφαγαν τα SMS…

Παίρναμε κουλούρια και λουκουμάδες με ζάχαρη από το κυλικείο και τρώγαμε Κουκουρούκου και Σοκοφρέτες…
Τρώγαμε ακόμη σπιτικό φαγητό… Πρωτοχρονιά και Ανάσταση καθόμασταν με την οικογένεια μας και δεν τρέχαμε 00.01 στο πρώτο κλαμπ να τσακίσουμε Mojito, Space και Cuervo…
Είδαμε τα πρώτα Χρυσά σε Ολυμπιακούς αγώνες με τη Βούλα Πατουλίδου και τον Πύρρο Δήμα…

Είδαμε σε πρώτη εκτέλεση απίθανες σειρές … από το Εκμέκ Παγωτό και τους Απαράδεκτους μέχρι τις Τρεις Χάριτες και τους Μεν και Δεν…
Ξέραμε μόνο την Μπαλαρίνα και τον Μύλο στα Λούνα Παρκ και δεν μας έφευγε η ψυχή στα 3G…
Μας έδιναν ένα πεντοχίλιαρο οι γιαγιάδες και οι παππούδες και νιώθαμε ευτυχισμένοι… Δεν ήμασταν μουρτζούφληδες όπως τώρα που αν πάρουμε 20 ευρώ κοιτάζουμε με μισό μάτι…
Ακόμα και το Game Boy δεν μας έκλεινε σπίτι…. το παίρναμε και τρέχαμε έξω να το μοιραστούμε με τους φίλους μας…

Γράφαμε ακόμη ραβασάκια και δεν κάναμε comment σε twitter και Facebook!
Βγαίναμε με τα ποδήλατα στο δρόμο και δεν κινδυνεύαμε τόσο…
Θυμάστε τους Ευχούλιδες;
Ποιος θα ξεχάσει το Χάρρυ Κλυν σόου και τους Δέκα Μικρούς Μήτσους, το Κόντρα Πλακέ, τον Τροχό της Τύχης, Μέγκα Μπάγκα, ‘Αλλα Κόλπα (Ά ρε Βλάσση)…
Τα σόου της Ρούλας Κορομηλά και το Ciao Ant1….
Τους Ghostbusters- Karate Kid – ET – Home Alone – Γκούνις – Σεξογήινη (Ποιός δεν είχε κολλήσει με την Κίμ Μπάσιτζερ;), Carousel και Disney club στο Mega…

Τα αγαπημένα μας παιχνίδια ήταν Μήλα – Σχοινάκι – Μακριά γαϊδούρα
Προλάβαμε όλη την εξέλιξη του Χτυποκάρδια στο Μπέβερλυ Χιλς και το Baywatch, καθώς και τον Ιππότη της Ασφάλτου…
Τραγουδήσαμε «Το νού σου κύριε οδηγέ» και χορέψαμε λαμπάντα…
Πηγαίναμε στα «Ηλεκτρονικά» και παίζαμε Super Mario, Sonic, Mortal Compact, Streetfighter, Bubble Bubble, Tetris, Arkanoid, Top Gun και στα πλοία τρέχαμε να βρούμε που τα έχουν κρυμμένα…

Οι γονείς μας δεν ανησυχούσαν αν θα γυρίσουμε σώοι όπως τώρα… Ματώναμε τα γόνατα μας και συνεχίζαμε το παιχνίδι…
Θυμάστε τα καραμελάκια που όταν τα έβαζες στο στόμα ανατινάσσονταν; Και τη μόδα με τις τσίχλες Shock, το σπανάκι του Ποπάυ και τα τσιγάρα του Αστερίξ;
Παίζαμε Μπουκάλα και Θάρρος ή Αλήθεια, πατούσαμε τα κουτάκια από τα αναψυκτικά και περπατούσαμε σαν να ήταν τακούνια!
Κάναμε απίστευτες πλάκες με τις μπουγελόφατσες και τα μπουγέλα γενικά στα σχολεία…

Ντυνόμασταν Νίτζα, Καουμπόυ και Ρομπέν των Δασών τις Απόκριες και όχι Πίκατσου και Μπομπ Σφουγγαράκης…
Ψάχναμε για αυτοκόλλητα και τάπες στα γαριδάκια…
Είχαμε τα κλασσικά walkman με τα ακουστικά με το σφουγγαράκι στο πλάι και με το ζόρι χωρούσαμε στη τσέπη μας δύο κασέτες…
Κάναμε κοπάνες για να παίξουμε ποδόσφαιρο και όχι για να πάμε στα WEB και στα InSpot…

Βλέπαμε το Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι, Αυθαίρετους, Ρετιρέ και Μικρομεσαίους…
Συνωστιζόμασταν στα Βίντεο Κλαμπ, για να πάρουμε κασέτες με τον Μουστάκα, τον Τσάκωνα, τον Ταμτάκο και τους νέους τότε Μιχαλόπουλο, Γαρδέλη, Ψάλτη και Στίβ Ντούζο…
Παίζαμε ακόμα με μπίλιες…Παίζαμε με τα ΥΠΕΡΑΤΟΥ καρτελάκια… αυτοκίνητα-πλοία-αεροπλάνα
Παίρναμε τα φακελάκια με τις φάρσες, μελανό μάτι, σκουλήκια στο νερό, τρύπιο δάχτυλο και άλλα πολλά… Είχαμε τις χλαπάτσες…
To πρώτο μας ηλεκτρονικό το Atari και ακολούθησαν NES, Super Nintendo, Mega Drive…

Βλέπαμε Παντρεμένους με παιδιά και τσαντιζόμασταν που η μαμά μας ήθελε να βλέπει Ατίθασα Νιάτα και Τόλμη και Γοητεία…
Πηγαίναμε στα μηχανήματα που έβγαζαν τα μπαλάκια με τα δωράκια και είχαμε αγωνία τι θα πετύχουμε…
Λέγαμε 6 αριθμούς για το νεόφερτο τότε Λόττο στους γονείς, αλλά ποτέ δεν μας κάθισαν…Παίρναμε Ξυστό και αν μας έπεφτε ένα κατοστάρικο, παίρναμε άλλο ένα και το χάναμε και αυτό…
Είδαμε να ξεφυτρώνουν καρτοτηλέφωνα σε όλη την Ελλάδα και κάναμε συλλογή από τηλεκάρτες…
Βάζαμε τα σπορτεξάκια με τα φώτα και είχαμε κολλήσει με τις τσάντες PAXOS…και ξερός…
Βλέπαμε Μάπετ Σόου…
Παίρναμε το μπλοκ με τις χειροτεχνίες και με το ασημόχαρτο και το χρυσόχαρτο φτιάχναμε στολίδια τα Χριστούγεννα…
Βλέπαμε Παιχνίδια χωρίς Σύνορα…

Είδαμε Michael Jordan και μαζεύαμε κάρτες ΝΒΑ…
Το πρώτο μας φιλί δινόταν με ακούμπισμα των χειλιών και όχι κατευθείαν η γλώσσα στον ουρανίσκο…
Μαζεύαμε καπάκια από αναψυκτικά στα ταβερνάκια που πηγαίναμε με τους γονείς.
Πιάναμε τα καλαμάκια και βάζοντάς τα κάτω από τη μασχάλη, κάναμε τεχνητά Αέρια…
Ακούγαμε Στέφανο Κορκολή, Οmega Vibes, Αλέξια και Κωνσταντίνα…
Βρέχαμε χαρτοπετσέτες και τις πετούσαμε σε ακαθόριστες πορείες και όποιον έβρισκε…
Τρώγαμε τυράκια BABYBEL και LA VAS QUI RIT(που το λέγαμε πάντα λαβάς τυρί)…

Διαβάζαμε Αλμανάκο, Κατερίνα, Μανίνα και Σαΐνια…
Βάζαμε κολόνια Μυρτώ…
Λουζόμασταν με Johnson’s όχι πια δάκρυα και βάζαμε τραυμαπλάστ με φιγούρες και ας μην είχαμε πληγή…
Τρώγαμε Καραμπόλα, αλλά ανοίγαμε το δωράκι πριν φάμε το παγωτό…

Παίζαμε τα επιτραπέζια της ΜΒ, όπως ΗΟΤEL, Μάντεψε ποιος, Το στοιχειωμένο σπίτι…
Είδαμε τον Casper και τον Σκαθαροζούμη…
Περάσαμε την επιδρομή από ψείρες και κόνιδες, και όμως είμαστε εδώ….Το φάρμακο που είχαν οι μαμάδες βρωμούσεεε…
Eίδαμε το Αγάπη μου συρρίκνωσα τα παιδιά και λατρέψαμε τα Cheerios από την σκηνή με τον μπαμπά στο πιάτο…
Τρώγαμε μπισκότα Rondo…και ανοίγαμε πρώτα να φάμε τη σοκολάτα ή τη βανίλια και μετά το μπισκότο…

Bλέπαμε τα Ρακούνς και τον Ντένις τον Τρομερό… Παράλληλα με το Για πα Ντα μπα Ντου του Φρεντ από τους Flinstones που τα άκουγε μονίμως από τη Βίλμα…
Βλέπαμε τη σειρά με το ανθρώπινο σώμα και το πως λειτουργεί ο οργανισμός…
Tραγουδούσαμε το Μ’ αρεσει να μη λέω πολλά και το Λιωμένο Παγωτό (που κολλούσε πάντα στο χέρι)…

Το σεξ ήταν ταμπού και κουβέντα στα κρυφά…
Κάθε βράδυ λέγαμε «Καληνύχτα» ένας, ένας και αν δεν τελειώναμε, δεν κοιμόμασταν… Κοιμόμασταν σε φίλους Σαββάτο βράδυ και το κανονίζαμε από την Κυριακή…
Όταν μας επισκεπτόταν κάποιος, δεν τον κοιτούσαμε στα χέρια…
Αγοράζαμε καινούρια τετράδια και κάθε χρόνο ορκιζόμασταν ότι θα τα κρατήσουμε καθαρά. 2 βδομάδες μετά είχαν γεμίσει στιχάκια και μηνύματα με τον διπλανό…

Όταν βλέπαμε προφυλακτικά κοκκινίζαμε… Θεωρούσαμε πορνό τη «Γαλάζια Λίμνη»…
Ερωτευόμασταν και το μάθαινε όλο το τμήμα… Αργήσαμε να μάθουμε το πώς γίνονται τα παιδιά…ενώ τώρααα…
Βλέπαμε το λικέρ στο σύνθετο του σαλονιού και δοκιμάζαμε…
Τις Κυριακές, σηκωνόμασταν απο νωρίς για να προλάβουμε τα «παιδικά»….
Ζωγραφίζαμε ακόμη σε χαρτί και όχι με προγράμματα στα VISTA…
Φτιάχναμε ακόμη παζλ και οι γονείς μας τα έκαναν κορνίζες…
Την πίτσα που την τρώγαμε σπάνια και κάναμε γιορτή κάθε φορά που μαθαίναμε ότι οι γονείς θα μας πάνε σε πιτσαρία…

Read more: http://www.newsbomb.gr/blogs/story/300598/ti-mystirio-kryvoyn-ta-paidia-poy-gennithikan-1980-–-1989#ixzz2RESGIxb5

 Καποια τα προλαβα κι εγω ;)

xcx

Οι εύζωνες στο BBC

BBC about our Presidential Guard. Οι εύζωνες μας!




I would also like to thank you all greatly for the 50.000 views of this blog!

xcx

Οι πιο διάσημες κατάρες στην ιστορία του κόσμου

Η κατάρα του Τουταγχαμών
Το Νοέμβριο του 1922 ο Άγγλος αρχαιολόγος Χάουαρντ Κάρτερ ανακάλυψε τον τάφο του φαραώ του 14ου αιώνα π.Χ. Τουταγχαμών, μία Αιγυπτιακή συλλογή πολύτιμων αντικειμένων που έμενε απείρακτη για αιώνες. Όμως μέσα λίγους μήνες, ένας αριθμός από άντρες που συνδέθηκαν με την ανασκαφή πέθαναν σε περίεργες καταστάσεις, όπως πυρετός, μόλυνση στο αίμα, έγκλημα και αυτοκτονία. Μιας και οι αρχαίες μούμιες είναι αρκετά τρομακτικοί χαρακτήρες για να μπλέξεις, σύντομα κυκλοφόρησαν φήμες πως οι άντρες είχαν χτυπηθεί από την Κατάρα του Τουταγχαμών.
Υπάρχει μάλιστα μία θεωρία πως ένας αριθμός από τους πιο βίαιους θάνατους ήταν σχέδιο του Βρετανού αποκρυφιστή Άλιστερ Κρόουλι, σε αντίποινα επειδή ενόχλησαν τον τάφο του βασιλιά.
Ήταν λοιπόν μια μυστηριώδη κατάρα ή απλή κακή τύχη; Έχει τονιστεί πάντως πως υπήρχαν 58 άτομα παρόντα όταν ανοίχτηκε ο τάφος και η σαρκοφάγος, και ένας μεγάλος αριθμός απ' αυτά έμειναν άθικτα από την εμπειρία συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου του Κάρτερ. Και χωρίς αμφιβολία το γεγονός πως ήταν ένας άνθρωπος της περιπέτειας στις αρχές του 20 αιώνα, η καριέρα του ήταν υψηλότερου ρίσκου από τις περισσότερες.

Η κατάρα του Τιμούρ
Ο Τιμούρ ήταν ένας Τούρκος ηγέτης του 14ου αιώνα υπεύθυνος για περίπου 17 εκατομμύρια θανάτους, περίπου το 5% του παγκόσμιου πληθυσμού. Είχε επίσης μία αποκρουστική τάση να φτιάχνει τεράστιες πυραμίδες από ανθρώπινα κρανία. Μπορεί λοιπόν να πει κανείς με ασφάλεια πως δεν ήταν ένας άντρας που ήθελες να μπλέξεις μαζί του, ακόμα κι αν έχουν περάσει 500 χρόνια από τον θάνατό του. Αφήστε που στον τάφο του όπως λέγεται είχαν γραφτεί τα λόγια "όταν θα σηκωθώ από τους νεκρούς, ο κόσμος θα σειστεί".
Ωστόσο τον Ιούνιο του 1941, ο Σοβιετικός ανθρωπολόγος Μιχαήλ Γερασίμοφ έκανε ανασκαφή στον τάφο του τύραννου και μάλιστα πήρε το κρανίο του Τιμούρ (αν και δεν είχε αρκετά για να φτιάξει μία πυραμίδα). Δύο ημέρες αργότερα η Γερμανία εισέβαλε στην Σοβιετική Ένωση, κάτι που οδήγησε στον θάνατο εκατομμυρίων Σοβιετικών. Μπράβο Γερασίμοφ! Ο Τιμούρ θάφτηκε ξανά σε μία πλήρως Ισλαμική τελετή τον Νοέμβριο του 1942, ελάχιστα πριν την Σοβιετική νίκη στην Μάχη του Στάλινγκραντ. Ευτυχώς!

Η κατάρα του Τεκουμσέχ
Είναι μία αρκετά δύσκολη δουλειά από μόνη της το να είσαι Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Φανταστείτε να έχεις και το έξτρα άγχος μίας κατάρας αιώνων των Ιθαγενών Ινδιάνων που πέφτει σ' όσους βρίσκονται στον Λευκό Οίκο μία φορά κάθε 20 χρόνια.
Ήταν το 1931 όταν το Ripley's Believe It or Not τόνισε για πρώτη φορά πως οι πρόεδροι που ήταν εκλεγμένοι ή είχαν επανεκλεγεί κάθε 20 χρόνια (ή η χρονιά εκλογή τους τελείωνε σε μηδέν) είχαν μία ατυχής συνήθεια να πεθαίνουν ενώ ήταν ακόμα Πρόεδροι. Ο Αβραάμ Λίνκολν, ο Τζέιμς Γκάρφινλντ και ο Γουίλιαμ ΜακΚίνλεϊ δολοφονήθηκαν, ο Γουίλιαμ Χάρισον πέθανε από πνευμονία και ο Γουόρεν Χάρντινγκ από έμφραγμα ή εγκεφαλικό. Και τα πράγματα δεν καλυτέρευσαν μετά το 1931. Ο Φράνκλιν Ρούζβελτ και η πιο διάσημη περίπτωση, ο Τζον Κένεντι, και οι δυο του εναρμονίστηκαν με τη «μόδα».
Ποια είναι λοιπόν η ρίζα της κατάρας; O Τεκουμσέχ ήταν ο αρχηγός της φυλής Shawnee που πολέμησε εναντίον του Προέδρου Χάρισον στη μάχη του Tippecanoe το 1811, και ο αδελφός του, γνωστός ως ο Προφήτης λέγεται πως καταράστηκε τον Χάρισον και όλους τους μελλοντικούς ένοικους του Λευκού Οίκου. Το μάθημα που πρέπει να μάθουμε εδώ είναι πως πρέπει να φερόμαστε δίκαια όταν επικοινωνούμε με γηγενής ανθρώπους.

Η κατάρα των Κένεντι
Σαν τους Όσμοντς της πολιτικής, η αναρίθμητη συμμορία των Κένεντι είναι ό,τι πιο κοντινό είχε ποτέ η Αμερική σε βασιλική οικογένεια. Κι όμως παρόλο τον πλούτο, το glamour και την τόσο Αμερικάνικη ομορφιά τους, η οικογένεια μαστίζεται από την τραγωδία. Ο Τζον Κένεντι και ο αδελφός του Μπόμπι δολοφονήθηκαν και οι δύο, η Ρόζμαρι Κένεντι υπέφερε από μία αποτυχημένη λοβοτομή, ο Τεντ Κένεντι ήταν υπεύθυνος για ένα ατύχημα που σκότωσε τη γυναίκα συνεπιβάτη του, ενώ τέσσερα μέλη της οικογένειας βρέθηκαν σε αεροπορικά ατυχήματα. Ευτυχώς, τα πράγματα έχουν πάει λίγο καλύτερα για την οικογένεια τα πρόσφατα χρόνια.

Η κατάρα του My Way
Ακόμα και οι φημολογούμενες διασυνδέσεις του "Ol' Blue Eyes" με την μαφία δεν θα μπορούσε να καταφέρει κάτι σαν κι αυτό: Κατά την διάρκεια των '00s τουλάχιστον έξι άτομα σκοτώθηκαν ενώ τραγουδούσαν το 'My Way' σε karaoke μπαρ στις Φιλιππίνες, στο σημείο που πολλά μπαρ αφαίρεσαν το τραγούδι. Τα karaoke μπαρ στις Φιλιππίνες μπορούν συχνά να είναι πολύ βίαια, με πολλούς να καυγαδίζουν λόγω των κακών... ερμηνειών. Γιατί όμως το My Way προκαλεί τους ανθρώπους με αρνητικό τρόπο; «Είναι τόσο αλαζονικό» θα πει ο δάσκαλος τραγουδιού Μπουτς Αλμπαράτσιν στους New York Times το 2010. «Οι στίχοι προκαλούν συναισθήματα υπερηφάνειας και αλαζονείας στον τραγουδιστή, σαν να είσαι κάποιος, ενώ στην πραγματικότητα είσαι ένας ασήμαντος».

Η κατάρα των Ρομανώφ
Μπορεί να πει κανείς με ασφάλεια πως ο Οίκος των Ρομανώφ, η αυτοκρατορική δυναστεία που ήταν στην εξουσία της Ρωσίας από το 1613 μέχρι την Επανάσταση του Φεβρουαρίου του 1917, υπέφερε μίας ασυνήθιστης ποσότητας από ατυχίες και τραγωδίες μέσα στους τρεις αιώνες της κυριαρχίας της.
Όσοι υποστηρίζουν την κατάρα κάνουν λόγο για πάνω από 280 πρώιμους θανάτους, ατυχήματα και αρρώστιες που έπεσαν επάνω στην οικογένεια, με πιο χαρακτηριστική περίπτωση την φριχτή σφαγή του Τσάρου Νικολάου Β' και της οικογένειάς του (φωτο) από τους Μπολσεβίκους το 1818.
Ο Αλεξέι Νικολάεβιτς (κάτω αριστερά), ο μοναδικός γιος του Νικολάου Β', γεννήθηκε με αιμοφιλία –μία πάθηση πολύ διαδεδομένη ανάμεσα στα Ευρωπαϊκά βασιλικά μέλη εκείνη την εποχή- και πολλοί υποστηρίζουν πως ήταν η κοντινή σχέση της οικογένειας του Τσάρου με τον "θεραπευτή" Γκριγκόρι Ρασπούτιν (aka O Τρελός Μοναχός ή Η Μεγαλύτερη Ερωτική Μηχανή της Ρωσίας, ανάλογα με τις πηγές που έχετε) που βοήθησε στην δυσφήμηση των Ρομανώφ και οδήγησε στην πτώση της.

Ο πιο καταστροφικός γάμος στον κόσμο
Ο Βασιλιάς Βίκτωρ Εμμανουήλ ο Β της Ιταλίας είναι πιο γνωστός στις μέρες μας από το τεράστιο μνημείο Wedding Cake στο κέντρο της Ρώμης, όμως πίσω στον 19ο αιώνα, ήταν επίσης ο πατέρας του γαμπρού στον πιο καταστροφικό γάμο του κόσμου. Ο γάμος του Πρίγκιπα Αμεντέο του Σαβόυ με την Μαρία Βιτόρια νταλ Πόζο ξεκίνησε πολύ άσχημα στις 30 Μαΐου του 1863. Λέγεται πως ο κουμπάρος αυτοκτόνησε, ο φύλακας του παλατιού έκοψε το λαιμό του, η υπεύθυνη της γκαρνταρόμπας της νύφης κρεμάστηκε, ο βοηθός του Βασιλιά πέθανε αφού έπεσε από το άλογό του, ο συνταγματάρχης που ηγούνταν της γαμήλιας πομπής κατέρρευσε από ηλίαση και ο υπεύθυνος του σιδηροδρομικού σταθμού συνεθλίβη κάτω από τις ρόδες του γαμήλιου τρένου. Θα χρειαστεί κάτι πολύ περισσότερο από λίγα τραγούδια των The Black Eyed Peas για να βρει το γαμήλιο πάρτι το κέφι του.

Η κατάρα του Ότζι, η Παγωμένη Μούμια
Ο άντρας της λίθινης εποχής, ο Ότζι, ανακαλύφθηκε στα σύνορα Αυστρίας-Ιταλίας το 1991, όπου είχε μείνει παγωμένος στο χιόνι για πάνω από 5.000 χρόνια, καθιστώντας την πιο παλιά φυσική ανθρώπινη μούμια της Ευρώπης. Έκτοτε, θεωρίες συνομωσίας μιλάνε για επτά άτομα που σχετίζονταν με την ανακάλυψή του και που βρήκαν τον θάνατο, συμπεριλαμβανομένων του συν-εξερευνητή Χέλμουτ Σάιμον και του Κόνραντ Σπίντλερ, τον πρώτο που εξέτασε το σώμα στο νεκροτομείο. Ωστόσο οι πιο λογικές φωνές έχουν επίσης τονίσει πως, όταν στην πραγματικότητα εκατοντάδες ανθρώπων έχουν συσχετιστεί με την Παγωμένη Μούμια από την ανακάλυψή της και επτά απ' αυτούς έχουν πεθάνει μέσα σε διάστημα 20 χρόνων, αυτό δεν είναι κάτι για να χάνει κανείς την ψυχραιμία του.

Η κατάρα του Poltergeist
Η λυπηρή και αναμφισβήτητη αλήθεια είναι πως τέσσερα μέλη από το καστ της κινηματογραφικής τριλογίας του Poltergeist βρήκαν πρόωρο θάνατο στα έξι χρόνια ανάμεσα στις κυκλοφορίες του πρώτου και του τρίτου φιλμ, συμπεριλαμβανομένων της 22χρονης Ντομινίκ Ντουν (έπαιζε την Ντάνα στο πρώτο φιλμ), που στραγγαλίστηκε από το αγόρι της το 1982 και την Χέδερ Ο' Ρουρκ (η Κάρολ-Αν σε όλα τα τρία φιλμ, και αυτή που βλέπετε στη φωτο) που πέθανε στην ηλικία των 12 μετά από χρόνια ασθένειας. Η φήμη της υποτιθέμενης κατάρας φουντώνει από το γεγονός πως σε διάφορες σκηνές του Poltergeist και Poltergeist II χρησιμοποιήθηκαν πραγματικά πτώματα για σκηνικά.

The 27 Club
Εδώ είναι ένα super-αποκλειστικό club που πραγματικά δεν θέλετε να ανήκετε. Το 27 Club αναφέρεται στο γεγονός πως μία σειρά από μουσικούς που έζησαν έντονα, χτυπήθηκαν στο απόγειό τους, και στην ηλικία, το μαντέψατε, των 27 ετών.
Η Έιμι Γουάινχαους είναι ένα διάσημο πρόσφατο μέλος, όμως αυτή η ουράνια χορωδία του rock'n'roll περιλαμβάνει επίσης τους Κερτ Κομπέιν, Τζίμι Χέντριξ, Τζάνις Τζόπλιν, Ρόμπερτ Τζόνσον και Τζιμ Μόρισον, για να ονομάσουμε ορισμένους. Κατάρα, σύμπτωση ή απλά το γεγονός πως μία ζωή που βιώθηκε στο "fast-forward" μπορεί συχνά να τερματιστεί πολύ σύντομα; Ποιος ξέρει.

Το Διαμάντι της Ελπίδας
Δεν ξέρουμε για εσάς, αλλά εμείς θα ήμασταν πολύ χαρούμενοι εάν είχαμε ένα εντυπωσιακό 45.52 καρατίων διαμάντι αξίας 250 εκατομμυρίων δολαρίων, ακόμα κι αν κουβαλάει την κατάρα που έπεσε επάνω στους επιφανείς κατόχους του όπως ήταν ο Βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ και η Μαρία Αντουανέτα. Πρέπει να υπομένεις τα άσχημα, όπως δέχεσαι και τα καλά, έτσι δεν είναι; Απλώς πρέπει να μένεις μακριά από τις γκιλοτίνες.
Το Hope Diamond είναι μία δισεκατομμυρίων χρόνων μπλε, στη διάσταση ενός καρυδιού, ομορφιά που πιστεύεται πως ανακαλύφθηκε στην Ινδία τον 17ο αιώνα και σύμφωνα με έναν πολύ αληθοφανή μύθο, το έκλεψαν από το μάτι ενός αγάλματος της βασίλισσας Σίτα, τη σύζυγο του Ράμα, τον έβδομο Άβαταρ των Βίσνου. Υπάρχουν αναρίθμητες ανεπιβεβαίωτες ιστορίες από τρομερές τραγωδίες που χτύπησαν τους προηγούμενους κατόχους του διαμαντιού, συμπεριλαμβανομένου και του πρώτου που τον έκοψαν κομμάτια άγριοι σκύλοι στην Κωνσταντινούπολη και μία Γαλλίδα ηθοποιό που δολοφονήθηκε από τον αγαπημένο της. Όμως, όπως λένε, κάθε δημοσιότητα είναι καλή δημοσιότητα και είναι πολύ πιθανό πως αυτές οι ιστορίες ήταν κατασκευασμένες για να ενισχυθεί το μυστήριο και η απήχηση του διαμαντιού.

H κατάρα του Superman
Ο Ντιν Κάιν πρέπει να τρέμει.... Η φερόμενη ως κατάρα του Superman αναφέρεται σε τραγωδίες που έχουν τύχει σε δημιουργούς που σχετίστηκαν με προσαρμογές του Superman –με πιο διάσημες περιπτώσεις να είναι ο μακαρίτης Κρίστοφερ Ριβ (φωτο) που έμεινε παράλυτος όταν έπεσε από το άλογό του το 1995 και αργότερα πέθανε από επιπλοκές, και ο Τζορτζ Ριβς που έπαιξε τον σούπερ ήρωα στην τηλεοπτική σειρά του 1950, Adventures of Superman, και βρέθηκε νεκρός το 1951 από, όπως λέγεται, πιθανή αυτοκτονία. Βέβαια εάν είστε αποφασισμένοι να συνδέσετε τους δύο άτυχους ηθοποιούς, μπορείτε να το κάνετε και να την ονομάσετε την κατάρα των Ριβς.

Little Bastard
Πράγματι η Porsche 550 Spyder του Τζέιμς Ντιν είχε το όνομα 'Little Bastard', ήταν όμως μία συνειδητή ή μία κακόβουλη πρόθεση; Η απάντηση είναι, πιθανότατα όχι.
Ο μύθος λέει πως το convertible στο οποίο ο 24χρονος Τζέιμς Ντιν βρήκε το θάνατο το 1995, έπαιξε ρόλο και σε μία σειρά από ατυχήματα από το 1956 μέχρι το 1960, με αποτέλεσμα κάποιους σοβαρούς τραυματισμούς θεατών, αλλά και τον θάνατο ενός οδηγού φορτηγού. Μπορεί αυτή να είναι μία τρομακτική σύμπτωση ή μία απλώς οπορτουνιστική διαφήμιση από τον ιδιοκτήτη που απέκτησε τα συντρίμμια του αυτοκινήτου μετά το ατύχημα;

Read more: http://www.newsbomb.gr/blogs/story/279605/13-diasimes-katares#ixzz2KpDMfjAc


xcx