Pop Songs of 2012

xcx

4 χρόνια από τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου

Το Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου του 2008, ένας νεαρός με το όνομα Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος είχε βγεί στα Εξάρχεια μαζί με τον φίλο του Νίκο, που γιόρταζε την ονομαστική του εορτή. Εκείνη την ημέρα στα Εξάρχεια είχε υπηρεσία ο Επαμεινώνδας Κορκονέας, ένας ειδικός φρουρός του Α.Τ. Εξαρχείων με το παρατσούκλι "Ράμπο".

Για όσα συνέβησαν από τις 8:30 το βράδυ εκείνης της νύχτας και μετά, οι εκδοχές που έχουν ακουστεί είναι δεκάδες, και οι αναλύσεις ακόμα περισσότερες. Το γεγονός όμως παραμένει ένα και εκκωφαντικό: ένας αστυνομικός ενεπλάκη σε φραστικό επεισόδιο με μία παρέα νεαρών και όταν η "μαγκιά" του δεν έτυχε του σεβασμού που περίμενε, πάρκαρε το περιπολικό του πιο πέρα, επέστρεψε, τους προκάλεσε και πυροβόλησε προς το μέρος τους, σκοτώνοντας έναν έφηβο.

Η αρχική υπερασπιστική γραμμή του Ε. Κορκονέα και του συναδέλφου του, Βασίλη Σαραλιώτη, ήταν ότι δέχτηκαν επίθεση ενώ έκαναν περιπολία με το υπηρεσιακό τους όχημα. Ο Β.Σ. περιγράφει το περιστατικό ως εξής: «Αιφνιδιαστήκαμε και απομακρύναμε το όχημα. Αφού το ασφαλίσαμε για να μην το κάψουν και καούμε, κατευθύνθηκαμε πεζοί να δούμε τι άτομα ήταν και να εξακριβώσουμε τις προθέσεις τους. Φτάνοντας ήταν 30 άτομα που μας πέταξαν ξύλα, πέτρες και πιθανώς μολότοφ». Στη συνέχεια αναφέρει ότι, φοβούμενος για τη ζωή του, έριξε μια βόμβα κρότου-λάμψης και ο Κορκονέας πυροβόλησε τρεις φορές στον αέρα για εκφοβισμό, και καταλήγει: «Τα άτομα οπισθοχώρησαν με τους πυροβολισμούς, και, αφού είδαμε ότι είμαστε καλά στην υγεία μας, κατευθυνθήκαμε να πάμε το όχημα στο τμήμα».

Ο ίδιος Κο ορκονέας προσπάθησε να στήσει την ιστορία ακόμα καλύτερα, λέγοντας ότι πυροβόλησε δύο φορές στον αέρα (όπως προβλέπεται για ειδικές περιπτώσεις), και στη συνέχεια το όπλο του εκπυρσοκρότησε καθώς το έβαζε στη θήκη του, σκοτώνοντας τον Αλέξανδρο. Σε αυτή την προσπάθεια παραποίησης των γεγονότων συντάχθηκαν αρχικά και τα ΜΜΕ, με πρωτεργάτη το MEGA: στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του καναλιού στις 7 Δεκεμβρίου, προβλήθηκε το -διάσημο πλέον- video της δολοφονίας, "εμπλουτισμένο" με ήχους ταραχών και συνθημάτων, για να στηρίξει τα ψέμματα των κατηγορούμενων!

Δελτίο MEGA
7/12/2008:

Το video όπως ανέβηκε
από την κοπέλα που το τράβηξε:

Οι μεγαλύτεροι ίσως θυμούνται μία διαβολικά όμοια υπόθεση που είχε συμβεί στις 17 Νοεμβρίου του 1985. Τότε, ο δολοφόνος λεγόταν Αθανάσιος Μελίστας και το θύμα Μιχάλης Καλτεζάς. Ο δολοφόνος ήταν και πάλι αστυνομικός, και το θύμα ήταν και πάλι ένας 15χρονος. Τόπος του εγκλήματος ήταν και πάλι τα Εξάρχεια. Ο Μελίστας τότε καταδικάστηκε σε 2,5 χρόνια φυλάκιση και αθωώθηκε στο εφετείο, με δικηγόρο τον Αλέξανδρο Λυκουρέζο. Δυστυχώς για τον Κορκονέα, τα πράγματα σήμερα είναι διαφορετικά από το 1985, όπου μία βολή στο πίσω μέρος του κεφαλιού από απόσταση 20 μέτρων θεωρήθηκε "εν βρασμώ ψυχής". Τα κατασκευάσματα των δύο ειδικών φρουρών καταρρίπτονται από αρκετούς αυτόπτες μάρτυρες που κατέθεσαν επώνυμα για τα συμβάντα, αλλά και από το video που -στην αμοντάριστη μορφή του- ανέβηκε στο διαδίκτυο και αναρτήθηκε σε εκατοντάδες blogs, εκθέτοντας το MEGA και βάζοντας τέλος στις όποιες σκέψεις περεταίρω παραποίησής του.

Τα πραγματικά περιστατικά

Με βάση τις καταθέσεις των μαρτύρων, την ανάλυση του video και την πραγματογνωμοσύνη των ειδικών, τα περιστατικά έχουν ως εξής: οι ειδικοί φρουροί πέρναγαν από τη διασταύρωση των οδών Τζαβέλλα και Ζωοδόχου Πηγής με το περιπολικό τους και διαπληκτίστηκαν με μία ομάδα νεαρών. Ο Β.Σ. πέταξε από το παράθυρο μία χειροβομβίδα κρότου-λάμψης, και το περιπολικό συνέχισε την πορεία του. Ο ήχος της χειροβομβίδας έκανε μία κοπέλα να βγει στο μπαλκόνι της με μία φωτογραφική μηχανή για να καταγράψει ένα περιστατικό-ρουτίνα της περιοχής, δηλαδή μία διαμάχη μεταξύ αστυνομίας και κατοίκων των Εξαρχείων. Οι ειδικοί φρουροί ειδοποίησαν το κέντρο και πήραν εντολή για απεμπλοκή. Παρόλαυτά, πάρκαραν το περιπολικό τους στην οδό Χαρ. Τρικούπη και επέστρεψαν με τα πόδια στο σημείο του αρχικού περιστατικού. Στάθηκαν στη συμβολή των οδών Μεσολογγίου και Τζαβέλλα και άρχισαν τις αλληλοπροκλήσεις με τον κόσμο. Ο Αλέξανδρος και ο Νίκος, που κάθονταν στα σκαλιά μίας πολυκατοικίας και έτρωγαν κάτι στο χέρι, άκουσαν τη φασαρία και βγήκαν στο δρόμο για να δουν τι γίνεται. Ακριβώς πίσω τους ήταν η ομάδα των νεαρών, και 25 μέτρα μπροστά τους οι δύο ειδικοί φρουροί. Ο Κορκονέας έπιανε τα γεννητικά του όργανα και προκαλούσε τους νεαρούς να έρθουν προς το μέρος του, και ο Αλέξανδρος του φώναξε "γιατί, τι θα μας κάνεις;". Κάποιος από τους νεαρούς που βρίσκονταν πίσω από τον Αλέξανδρο, πέταξε ένα μπουκάλι νερό προς τους αστυνομικούς, το οποίο έφτασε κάπου στο μέσον της απόστασης που τους χώριζε, και τότε ο Κορκονέας τράβηξε το όπλο του και πυροβόλησε δύο συνεχόμενες φορές προς το μέρος των νεαρών. Αμέσως μετά, έκανε μεταβολή και μαζί με τον Σαραλιώτη απομακρύνθηκαν με αργό βηματισμό, ενώ ο Αλέξανδρος έπεφτε με την καρδιά τρυπημένη από μία σφαίρα.

Η αντίδραση

Τα όσα ακολούθησαν τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου ήταν πρωτοφανή: μία απελπισμένη, οργισμένη και αποφασισμένη νεολαία ξεχύθηκε στους δρόμους όλης της Ελλάδας σε μία εξέγερση-ξέσπασμα που ο τόπος είχε να δει από το 1973. Παρά το κλίμα τρομοκρατίας που καλλιεργήθηκε από τα ΜΜΕ, παρά τις τυφλές προσαγωγές και τα κατασκευασμένα κατηγορητήρια, παρά τα χημικά και το ξύλο, η Ελλάδα παρέλυσε για δύο εβδομάδες από καθημερινές διαδηλώσεις ενάντια στην αστυνομική βία, την εργασιακή ανασφάλεια, το αβέβαιο μέλλον της νέας γενιάς.

Δυστυχώς, από αυτή την αυθόρμητη εξέγερση έλειψε ένας καθαρός πολιτικός στόχος, και έτσι αυτό που τελικά έμεινε σε μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας -με τα ΜΜΕ να βάζουν το χεράκι τους- ήταν η εικόνα των μπάχαλων που έσπαγαν και έκαιγαν περιουσίες συνανθρώπων τους -δεν αναφέρομαι στις τράπεζες, αλλά σε καταστήματα, περίπτερα και αυτοκίνητα.

Είναι άξιο απορίας το πώς δεν έγινε ούτε μία συγκεκριμένη αυτόφωρη σύλληψη για βανδαλισμό ή λεηλασία. Οι άνδρες των ΜΑΤ εξάντλησαν τη σκληρότητά τους απέναντι σε ανήλικους μαθητές και συνέλαβαν διαδηλωτές κατά δεκάδες, προσάπτοντάς τους κατηγορητήρια-καρμπόν, ενώ την ίδια στιγμή αδυνατούσαν να συλλάβουν έστω και έναν βάνδαλο επ' αυτοφόρω! Ανικανότητα; Σχεδιασμένες ενέργειες; Ατυχία; Ο καθένας έχει την εκδοχή του.

ειδήσεις : 4 χρόνια από τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου http://www.e-magazino.gr/apopseis/4-xronia-apo-ti-dolofonia-tou-aleksandrou-grigoropoulou.html#ixzz2EE2vXmWv
Follow us: @emagazinogr on Twitter | 186928094672482 on Facebook

 http://www.e-magazino.gr/apopseis/4-xronia-apo-ti-dolofonia-tou-aleksandrou-grigoropoulou.html

xcx

Baby Twins for Prince William and Kate Middleton?

Νομίζεις ότι η εγκυμοσύνη της Kate Middleton μόνο χαρές και πανηγύρια έφερε στο παλάτι; Λάθος! Το ενδεχόμενο να επαληθευτούν οι φήμες που την θέλουν να περιμένει δίδυμα «πονοκεφαλιάζει» το Buckingham, καθώς μερικά δευτερόλεπτα ή ο μαιευτήρας μπορούν να φέρουν τα πάνω – κάτω στην διαδοχή!
Όσο στη Βρετανία επικρατεί φρενίτιδα για τα επικείμενα γεννητούρια, στα γραφεία και τους διαδρόμους του Buckingham συζητούν τι θα γίνει αν η 30χρονη δούκισσα γεννήσει δύο μωράκια με διαφορά δευτερολέπτων ή με καισαρική τομή.
Το παιδί του William και της Kate θα είναι τρίτο στη σειρά για τον θρόνο, οπότε, αν η δούκισσα περιμένει δίδυμα, το μέλλον της βρετανικής μοναρχίας βρίσκεται στα χέρια του… χρόνου ή του μαιευτήρα!
Με βάση τους κανόνες που θεσπίστηκαν πρόσφατα, το πρωτότοκο παιδί προηγείται στην σειρά της διαδοχής, ανεξαρτήτως του φύλου του. Αν η Kate – Catherine έχει δίδυμα, τα δευτερόλεπτα θα κρίνουν τον διάδοχο, ενώ, σε περίπτωση καισαρικής τομής, ο γιατρός θα γίνει ρυθμιστής των εξελίξεων ανάλογα με το μωρό που θα βγάλει πρώτο!
Σου φαίνεται too much όλο αυτό;
Όχι αγάπη μου!
Βλέπεις, υπάρχει και το προηγούμενο της Δανίας: πέρυσι, η πριγκίπισσα Mary γέννησε ένα αγοράκι και ένα κοριτσάκι με διαφορά 25 δευτερολέπτων, τα οποία και «έχρισαν» διάδοχο τον μικρούλη Vincent!


http://on-news.gr/2012/12/05/o-meeftiras-tis-middleton-ponokefalos-gia-to-palati/

xcx

ΠΟΤΕ ΕΚΑΝΕΣ SEX ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ; ΠΑΙΖΕΙ ΡΟΛΟ ΜΕ ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΧΕΙΣ;

Παίζει ρόλο η ηλικία που είχες την πρώτη σου σεξουαλική επαφή στις παρακάτω σχέσεις σου;

H  staxtopouta ανακάλυψε για σας ένα άρθρο κατατοπιστικό και το παραθέτει χωρίς δεύτερη σκέψη. Το πρόβλημα αυτό υπάρχει στο μυαλό όλων μας φυτεμένο από τη Ελληνίδα μάνα!! Πόσο όμως στα λόγια της και στους φόβους της υπάρχει αλήθεια; Πρέπει να περιμένουμε τον πρίγκιπα ή καλύτερα είναι να έχουμε εμπειρίες ; Υπάρχει περιπτώσει  μετά από τόσο ψάξιμο να μας  κάτσει  κανένας  βάτραχος για πάντα;Ποιο είναι το συστατικό της επιτυχίας για μια σχέση; Τι μπορεί να κάνει έναν έρωτα να κρατήσει και δύο ανθρώπους να μείνουν μαζί για περισσότερο καιρό; Άραγε υπάρχει τρόπος να....

 νιώσεις πιο σίγουρη και ευτυχισμένη με έναν άντρα; Κι ένας άντρας αντίστοιχα με μια γυναίκα; Κι αν σου έλεγα πως τελικά υπάρχει το ραβδάκι της καλής μάγισσας που τόσο μάγευε κάθε κοριτσάκι; Το love potion με το "αλάθητο" αποτέλεσμα για να ζήσεις happily ever after!  

Πριν σου αποκαλύψω το μυστικό, ας μη βάλουμε ταμπέλες... μια σχέση που θυμίζει κάτι από Hollywood και παραμύθι στη συσκευασία του ενός τη ζητάμε όλοι. Άνδρες και γυναίκες! Μπορεί να το ζητάμε με άλλο τρόπο ή ακόμη και να την έχουμε αλλιώς στο μυαλό μας. Στο δια ταύτα όμως το ζητούμενο είναι ένα! Εκείνη η μία, η ξεχωριστή - εκείνος ο μοναδικός, ο διαφορετικός... η σχέση που θα έρθει για να μείνει. 

Το σημείο κλειδί για μια ευτυχισμένη σχέση

Θα σε ρωτήσω κάτι απλό... Πότε είχες την πρώτη σου σεξουαλική επαφή; Ναι! Ω, ναι αγαπητή! Σύμφωνα με νέα έρευνα είναι αυτός ο παράγοντας Χ που εγγυάται μια ώριμη, σταθερή και όμορφη σχέση. Το πανεπιστήμιο του Texas θέλησε να εξετάσει τις επιπτώσεις της πρώτης ερωτικής επαφής στην μετέπειτα ρομαντική/συναισθηματική ζωή ενός ανθρώπου. 

Η επιστήμονας στην Ψυχολογία Paige Harden διέκρινε τρεις διαφορετικές κατηγορίες:

- Άτομα που είχαν την πρώτη τους σεξουαλική επαφή πολύ νωρίς! Και πολύ νωρίς για να συνεννοούμαστε μεταφράζεται σε ηλικία κάτω των 15. 

- Άτομα που είχαν την πρώτη τους σεξουαλική επαφή φυσιολογικά! Όπου φυσιολογικά βάλε τις ηλικίες από 15 έως 19 ετών.

- Και άτομα που είχαν την πρώτη τους σεξουαλική επαφή με κάποια καθυστέρηση! Σε αυτούς τους τελευταίους ανήκουν όσοι ολοκλήρωσαν την σεξουαλική τους επαφή μετά την ηλικία των 19 ετών. 

Με μια φράση η έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα πως η ρομαντική σχέση, η κοινή συμβίωση, η ώριμη επαφή είναι συνήθως προνόμιο εκείνων που ΔΕΝ βιάστηκαν να ολοκληρώσουν. Άνδρες και γυναίκες που έκαναν σεξ για πρώτη φορά ως ενήλικες - ξέρεις, εκείνοι που στο σχολείο μπορεί να ήταν βαρετοί και ξενέρωτοι - αποδεικνύονται πιο ικανοί για ρομαντικό ειδύλλιο, χεράκια πιασμένα χέρι-χέρι και αληθινή αγάπη. Ακόμη και από εκείνους που δεν φαίνονται να βιάστηκαν και ενέδωσαν στη χαρά του σεξ σε μια ηλικία που οι επιστήμονες τη θεωρούν φυσιολογική. Απορείς; 

Η υπομονή είναι... αρετή!

Θέλησα να ψάξω περισσότερο... με έτρωγε να δω τι μπορεί να δίνει αυτό το πλεονέκτημα σε ανθρώπους που άργησαν να κάνουν σεξ! Διάβασε τα παρακάτω συμπεράσματα και θα το δεις κι εσύ καθαρά:

- Ικανοποίηση από τη σχέση: Ένας άνθρωπος που άργησε, είναι συνήθως πιο συνειδητοποιημένος. Μπαίνει σε μια σχέση ζυγίζοντας τα πράγματα καλύτερα.  Ξέρει τι θέλει και κατά κανόνα δεν κάνει πειράματα. Γι' αυτό και η έρευνα τονίζει πως αυτοί οι άνθρωποι έχουν λιγότερες σχέσεις στο παρελθόν τους, όπως επίσης είναι πιο πιθανό να μην έχουν ακόμη παντρευτεί. Όταν όμως το πάρουν απόφαση είναι στη σχέση με όλο τους το είναι. Νιώθουν άνετα, ευχάριστα και όμορφα μέσα σε αυτή και... ζουν το ερωτικό τους παραμύθι all the way! Ενδεικτικό πως όσοι από αυτούς βρίσκονταν σε σχέση ή ακόμη και παντρεμένοι, έμοιαζαν να είναι απόλυτα ικανοποιημένοι με την επιλογή τους. 

- Τέλος στις κακοτοπιές: Πόσες φορές δεν το έχεις ακούσει; Μικρό κορίτσι ήταν και την πάτησε! Ήταν πιτσιρικάς και δεν μπόρεσε να διαχειριστεί την κατάσταση. Η έρευνα εξηγεί πως ένας άνθρωπος που ξεκίνησε να είναι σεξουαλικά ενεργός ως ενήλικας, μπορεί να διακρίνει τα σημάδια από μακριά. Ξέρει με έναν τρόπο να φυλάγεται από καταστάσεις που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε αποτυχία. Για σκέψου λίγο... πόσο σημαντικό θα ήταν να είχαμε όλοι ένα τέτοιο "καμπανάκι" πριν επενδύσουμε στο λάθος άνθρωπο;

- Παιδιά έτοιμα για σχέση: Η Paige Harden εξηγεί πως αυτή η κατηγορία ανθρώπων, αναπτύσει μια συναισθηματική ωριμότητα. Είναι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας ώστε να αναπτύξουν πιο αποτελεσματικές δεξιότητες σε μια σχέση, από εκείνους που ξεκίνησαν την ερωτική τους ζωή στην εφηβεία. Για ψάξτο λίγο; Μήπως ο πρώην που σου είχε ψήσει το ψάρι στα χείλη και έμοιαζε να συμπεριφέρεται σαν παιδί ήταν... ζωηρούλης στο σχολείο; 

- Υγιής δέσμευση: Πόσο δύσκολο είναι να είναι ο σύντροφός σου προσκολλημένος πάνω σου; Τι είναι αυτό που κάνει κάποιους να θυματοποιούνται και να εξαρτώνται απόλυτα από το ταίρι τους; Ή ακόμη χειρότερα να ζηλεύουν παθολογικά, να ξεσπούν και να αισθάνονται τους ανθρώπους γύρω, κτήμα τους; Και σε αυτή την περίπτωση οι... "υπομονετικοί" μοιάζουν να τα καταφέρνουν καλύτερα. Αναπτύσσουν συνήθως χαρακτηριστικά όπως εμπιστοσύνη, αυτοπεποίηθηση, άνεση στο να μοιραστούν κάτι με τον αγαπημένο/η τους και βέβαια γενναιότητα να ζητήσουν τη βοήθεια των αγαπημένων τους σε μια δύσκολη στιγμή. 

Sexual Revolution ή αλλιώς προβληματική σχέση;

Πάντα πίστευα πως η παιδική ηλικία (ακόμη και όταν η εφηβεία έχει αρχίσει να βράζει μέσα σου) πρέπει να παραμένει αθώα. Για να έχεις στην τελική κάτι να θυμάσαι με νοσταλγία. Όμως δεν το φανταζόμουν πως μπορεί κι ο άνθρωπος να λειτουργεί σαν άγουρο ή ώριμο φρούτο. Τι εννοώ; Διαβάζοντας την έρευνα ένιωσα τους ανθρώπους που "ξύπνησαν" ερωτικά νωρίς, αγίνωτους. Και ο καρπός που δεν έχει ωριμάσει είναι στιφός, δεν βγάζει χυμό, δεν μπορεί να χρησιμεύσει σε "παντρέματα"!

Μήπως αυτή η άνεση που σήμερα κάνουμε σεξ, μας δυσκολεύει να κάνουμε σχέσεις; 

Εντάξει, η υπεύθυνη της έρευνας τονίζει πως δεν υπάρχουν απόλυτες θεωρίες. Ούτε φυσικά όσοι ένιωσαν νωρίς την ανάγκη να μπουν σε μια ερωτική σχέση, κινδυνεύουν να περιφέρονται από αγκαλιά σε αγκαλιά χωρίς να βρίσκουν κάτι ουσιαστικό. Μήπως όμως αυτή η "βιασύνη" θολώνει τα κριτήρια; Είναι δυνατό ένας εφηβικός έρωτας να γίνει εμπόδιο στην ικανότητά σου να περνάς καλά με τον σύντροφό σου ή και να παραμένεις περισσότερο καιρό με αυτόν; Βρε μπας και έχει δίκιο η μαμά -η παγκόσμια μαμά, όλων μας- που ανησυχεί, ασφυκτιά και παλεύει να σε συγκρατήσει όταν είσαι πιτσιρίκι;

Πηγή : Τlife

 http://www.staxtopouta.gr/2012/11/blog-post_4.html

xcx

Το Πολυτεχνείο ΖΕΙ!

Πρώτη επέτειος του Πολυτεχνείου – 1974

Καλημέρα, σου στέλνω κάποιες φωτογραφίες από την 1η επέτειο του Πολυτεχνείου που μου έστειλε φίλος μου και τις οποίες
τράβηξε ο πατέρας του, ως φωτογράφος. Τόσα χρόνια, λέει, τις έβλεπε μόνος του.. Τότε, λέει, δεν είχε κόμματα, μόνο λαό… αγνά πράγματα… Μπορείς, αν θες, να τις δημοσιεύσεις.. Αν το κάνεις ανέφερε απλά ότι τις τράβηξε ο Λευτέρης (στούντιο Λευτέρης). Σε χαιρετώ, Νίκος




Αγαπητέ Νίκο, σε ευχαριστώ, όπως και τον φίλο σου και τον πατέρα του. Ήμουν στην πρώτη επέτειο του Πολυτεχνείου. Στους ώμους της μάνας μου. Μας έτρεχε σε όλες τις πορείες και τις συγκεντρώσεις από μωρά. Μόνο τώρα ξέρει να μου λέει να μην πηγαίνω στις διαδηλώσεις και να προσέχω. Κάποια στιγμή θα ανεβάσω και τις δικές μας φωτογραφίες από την πρώτη επέτειο. Μόνο τα λουλούδια θυμάμαι. Άπειρα λουλούδια. Και έναν κύριο που έκλαιγε επειδή είχε σκοτωθεί ο γιος του.




























{Πηγή: πιτσιρίκος }

xcx

Υπόθεση Θεόφιλου Σεχίδη

16 χρόνια στη φυλακή, από το 1996, δεν τον έχει επισκεφθεί ούτε ένα άτομο

Τον Θεόφιλο Σεχίδη, από το 1996, που είναι στη φυλακή, δεν τον έχει επισκεφθεί ούτε ένα άτομο! Θα πειτε, ποιος να τον επισκεφθεί, αφού τον… Μάιο του 1996 σκότωσε τον 55χρονο πατέρα του Δημήτρη, τη 48χρονη μητέρα του Μαρία, την 27χρονη αδελφή του Ερμιόνη, την 75χρονη γιαγιά του Ερμιόνη Καλαμάρα και τον 58χρονο θείο του, αδελφό του πατέρα του, Βασίλη Σεχίδη.

Ηταν τότε 24 χρόνων και φοιτούσε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Κομοτηνής. Σήμερα, στα 42 του, κρατείται στο ψυχιατρείο των φυλακών Κορυδαλλού.
Νοσηλεύεται στο Ψυχιατρείο Κρατουμένων των Φυλακών Κορυδαλλού, χωρίς πλέον κανείς συγγενής ή γνωστός να ενδιαφέρεται γι’ αυτόν.

Παλιότερη φωτογραφία της οικογένειας Σεχίδη
Σιωπηλός, χαμένος στον κόσμο του, μοναχικός, φιγούρα βγαλμένη από το τραγούδι του συμπατριώτη του Ακη Πάνου «στο θολωμένο μου μυαλό»…
Ο Θεόφιλος ήταν άτομο «χαμηλών τόνων, όχι πολύ κοινωνικός, αλλά υψηλής νοημοσύνης», σύμφωνα με γνωστούς και συγγενείς της οικογένειας.

Οι συγχωριανοί και οι συμφοιτητές του τον θεωρούσαν ένα «απομονωμένο παιδί, που δεν ενοχλούσε κανέναν. Το μοναδικό ίσως πάθος του ήταν η κλασική μουσική.
Προτιμούσε να μένει μόνος του, φορούσε πάντα τα ίδια ρούχα, δεν μιλούσε σε πολλούς ανθρώπους, έγραφε ποιήματα και ζωγράφιζε».
Σύμφωνα με γείτονές του στη Θεσσαλονίκη, «συνήθιζε να περπατά σαν κάποιος να τον κυνηγούσε, σαν κάτι να τον απασχολούσε. Τον ακούγαμε να μιλά μόνος του στο διαμέρισμά του και άλλοτε να κλαίει και να βρίζει».

Ο πατέρας του, έχοντας παρατηρήσει κάποια προβλήματα στη συμπεριφορά του, φαίνεται ότι είχε ζητήσει από τον αδελφό του, Βασίλη, να πείσει τον ανιψιό του να δεχτεί να επισκεφθεί ψυχίατρο, κάτι που τελικά, δυστυχώς, δεν έγινε.
O Θεόφιλος Σεχίδης, που νοσηλεύεται σήμερα στο Ψυχιατρείο Κρατουμένων των Φυλακών Κορυδαλλού (είναι φυλακισμένος, δηλαδή), χωρίς πλέον κανείς συγγενής ή γνωστός να ενδιαφέρεται γι’ αυτόν, είναι ένα από τα πλέον τρανταχτά παραδείγματα της έλλειψης Προληπτικής Ψυχικής Υγιεινής αλλά και της αντιμετώπισης των ψυχικώς πασχόντων ατόμων στη χώρα μας.

Σε μια άλλη χώρα, ίσως ο Θεόφιλος αποτελούσε συνομιλητή καθηγητών και φοιτητών της Ψυχιατρικής. Ισως, σαν άλλος «Χάνιμπαλ Λέκτερ» βρισκόταν κρατούμενος σε έναν χώρο με ανέσεις, με βιβλία, με μουσική, για να μπορεί να αποδώσει στη «συνεργασία» του με τους επιστήμονες.
Γιατί το φαινόμενο Σεχίδης, που έχει απασχολήσει την Ψυχιατρική σε διεθνές επίπεδο, δεν είναι εύκολο να το συναντήσεις.

Οσο και αν η μεταχείριση την οποία απολαμβάνει στο Ψυχιατρείο Φυλακών είναι (πράγματι) η καλύτερη δυνατή, θα ήταν πολύ πιο σωστό αν η χώρα είχε ξεπεράσει ορισμένα ταμπού και είχε δώσει την προσοχή που χρειάζεται στα φαινόμενα ανθρώπων τύπου Σεχίδη, φροντίζοντας να υπάρχει ειδικός χώρος (ενδεχομένως ένα διαφορετικά οργανωμένο «Δρομοκαΐτειο» ή το εξαίρετο ιταλικό κτίριο της Λέρου, που σήμερα είναι ένα παρατημένο «κολαστήριο») κράτησης, αγωγής και παρακολούθησής τους.

«Σκότωσα τα θύματά μου αμυνόμενος. Υπήρξε οικογενειακή συνωμοσία. Μου έκαναν ψυχολογικό πόλεμο επειδή ήξερα ότι ήμουν άλλης μάνας παιδί και δεν μου έλεγαν την αλήθεια» είχε πει στην Αστυνομία.

Αποκαλύπτοντας το δράμα της οικογένειας, μίλησε για την αδελφή του.
«Η αδελφή μου Ερμιόνη, ή Εμμυ, στην Α’ Λυκείου έπεσε σε μία βαριάς μορφής σχιζοφρένεια Εκανε θεραπεία με φάρμακα συστηματικά. Σ’ ένα σημείο δημιούργησε ένα χρόνιο πρόβλημα επιβίωσης ανάμεσα στην οικογένεια, αλλά δεν την έκλειναν σε ίδρυμα. 

Ο βασικός λόγος είναι ότι δεν ήθελαν να γίνει γνωστή η ασθένειά της. Επειδή στο χωριό οι γείτονες την έβλεπαν σε αυτήν την κατάσταση, πίστευαν ότι έπαιρνε ναρκωτικά, δεν ήξεραν ότι το παιδί ήταν σχιζοφρενές. Οι γονείς μου είχαν απομονωθεί κοινωνικά λόγω του προβλήματος της αδελφής μου. 

Ο πατέρας, για να μπορέσει να την υποφέρει, αναγκάστηκε να παίρνει και αυτός λίγα από τα δικά της ψυχοφάρμακα. Η μητέρα δεν είχε τίποτα άλλο να κάνει από το να υπομένει όλη αυτήν την κατάσταση και βέβαια την κοινωνική απομόνωση και πολλές καταστάσεις βίας μέσα στο σπίτι».

Κατά τη διάρκεια της αστυνομικής έρευνας, ο Θεόφιλος ισχυριζόταν, όπως είχε πει και στη θεία του, ότι ο μεν θείος του είχε μεταβεί στην Ιταλία, τα δε υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς του στη Γερμανία, στην οποία επρόκειτο να εγκατασταθούν μόνιμα.

Τελικά, ύστερα από μέρες και πολλαπλές καταθέσεις, ο Θεόφιλος ομολόγησε ότι στις 19 και στις 20 Μαΐου είχε σκοτώσει τους γονείς, την αδελφή, τη γιαγιά και τον θείο του και είχε πετάξει τα τεμαχισμένα πτώματά τους σε χωματερή της Καβάλας. «Λίγες ημέρες πριν γίνει το κακό, τρεις – τέσσερις μέρες νομίζω, βρισκόμουν στην Κομοτηνή, όταν ξαφνικά, χωρίς να τους περιμένω, έρχονται ο πατέρας μου με τον θείο μου. Ερχονται δήθεν για να πάρουν το αυτοκίνητο του πατέρα μου που το είχα εγώ.

Εγώ ξαφνιάστηκα. Είχα να δω τον θείο μου έναν, ενάμιση χρόνο. Μου είπαν πως μόλις φτάσουν στη Θάσο, την ίδια κιόλας ημέρα να τους πάρω τηλέφωνο να μιλήσουμε. Μου είπαν, μετά την τηλεφωνική επικοινωνία, πως έπρεπε να πάω αμέσως στη Θάσο για να μιλήσουμε. Ετσι, την επόμενη, 18 Μαΐου, πήγα στη Θάσο, στον Λιμένα. Οταν ξημέρωσε, κάποια στιγμή ο θείος μου λέει ότι θέλει να πάμε μια βόλτα πάνω στο αρχαίο θέατρο».

Οπως ανέφερε ο Θεόφιλος κατά την πρώτη του κατάθεση στην Ασφάλεια Θεσσαλονίκης, η συζήτηση εξελίχθηκε σε λογομαχία και στη συνέχεια, σε συμπλοκή.

«Προσπάθησε να με χτυπήσει με ένα μαχαίρι. Τον έσπρωξα και έπεσε σε γκρεμό, από ύψος δέκα μέτρων. Κατέβηκα κάτω και τον είδα να ψυχορραγεί. Και για να μη βασανίζεται άλλο, του έκοψα με το μαχαίρι το κεφάλι».
Κατόπιν, επέστρεψε στο σπίτι του, όπου και έμεινε μόνος, όχι όμως για πολύ.

Μετά από λίγη ώρα επέστρεψε ο πατέρας του: «Ο πατέρας μου είχε ένα μαχαίρι, φοβήθηκα. Μόλις γύρισε για να πάει στην τουαλέτα, τον πυροβόλησα κι έπεσε νεκρός. Μετά, του έκοψα την καρωτίδα με ένα μαχαίρι».

Ακολούθησαν η μητέρα και η αδελφή του. «Κρατούσε και αυτή (η μητέρα του) μαχαίρι. Της άρπαξα το χέρι και της έκοψα τον λαιμό. Με τον ίδιο τρόπο σκότωσα στη συνέχεια την αδελφή μου Ερμιόνη».

Πέρασε τη νύχτα στο σπίτι, με τα πτώματα των συγγενών του. Αφαίρεσε προσεκτικά ορισμένα μέρη από τον εγκέφαλο και τα τοποθέτησε στο ψυγείο!
«Για μεταγενέστερη μελέτη», όπως υποστήριξε αργότερα. Το πρωί, η ανυποψίαστη γιαγιά επισκέφθηκε το σπίτι. «Αρπαξε ένα μαχαίρι να με χτυπήσει. Τι να έκανα κι εγώ; Τη σκότωσα!» είπε.

Τεμάχισε τα άψυχα κορμιά, τα τοποθέτησε σε σακούλες σκουπιδιών και με το αυτοκίνητό του μετέφερε το μακάβριο φορτίο σε χωματερή της Καβάλας, μεταξύ Νέας Καρβάλης και Κεραμωτής. Μόνο το πτώμα του θείου του βρέθηκε τελικά από την Αστυνομία.
Δικάστηκε στις 20 Ιουνίου 1997 στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο Δράμας, με αυτεπαγγέλτως διορισθέντα συνήγορο υπεράσπισης, δεδομένου ότι ο κατηγορούμενος δεν θέλησε να διορίσει ο ίδιος συνήγορο.

Δήλωσε ότι δεν μετανιώνει για τίποτε και επικαλέστηκε πάλι το «παραληρηματικό γεγονός» ότι δεν του αποκάλυπταν ποια ήταν η πραγματική μητέρα του. Η υπεράσπιση αδυνατούσε να τον υπερασπιστεί, καθώς αρνήθηκε κάθε συνεργασία.

Το δικαστήριο κήρυξε τον Θεόφιλο Σεχίδη ομόφωνα ένοχο για τις κατηγορίες της ανθρωποκτονίας από πρόθεση κατά συρροή, της περιύβρισης νεκρού, της παράνομης οπλοφορίας, οπλοχρησίας και οπλοκατοχής και του επέβαλε πέντε φορές ισόβια κάθειρξη.

Ο Θεόφιλος, με το βλέμμα απλανές, άσκησε έφεση, την οποία ένα έτος αργότερα, στις 2 Ιουνίου 1998, απέσυρε, επειδή την είχε ασκήσει, όπως ανέφερε, έπειτα από πίεση του δικηγόρου του!
Η «υπόθεση Σεχίδη» έκλεισε οριστικά και αμετάκλητα.

Το χρονικό της παραφροσύνης, τα ανεκπλήρωτα όνειρα και οι μελωδίες του Μπαχ στο κελί
Αξίζει να θυμηθούμε ένα κείμενο του Θάσιου λογοτέχνη Βασίλη Βασιλικού, που είχε γράψει για τον Θεόφιλο Σεχίδη:

«Φέτος λοιπόν εκείνο που σημάδεψε το καλοκαίρι μου ήταν ο φονιάς της γενέτειράς μου, της Θάσου.

O Θεόφιλος Σεχίδης. (Λάθος, όχι “της”, γιατί τη Θάσο δεν τη σκότωσε, αλλά “από την”). Από μια εντόπια εφημερίδα της Θάσου ωστόσο, τη δεκαπενθήμερη ανεξάρτητη “Θασιακή”, πληροφορήθηκα σχετικά με τον πατέρα του. Σας τα μεταφέρω για να συμπληρώσετε το “ιντεντικίτ” του στυγερού δολοφόνου.

O πατέρας Σεχίδης λοιπόν, που συγκαταλέγεται κι αυτός ανάμεσα στα θύματα του γιου του, υπήρξε δάσκαλος. Στη Θάσο έφτασε σαν έφεδρος ανθυπολοχαγός κι εκεί γνώρισε την κατοπινή γυναίκα του. Κι όπως λέει το λαϊκό διαλογάκι, “από ποιο χωριό είσαι;” – “Από το χωριό της γυναίκας μου”, εγκαταστάθηκε ο άτυχος στον Λιμένα. 

O Λιμένας είναι η πρωτεύουσα του νησιού. Κι εκεί ήθελε να γίνει διευθυντής του δημοτικού σχολείου. Δεν έγινε, και τον στείλαν διευθυντή στην Κεραμωτή, που είναι ακριβώς απέναντι από τον Λιμένα, σε μια γλώσσα στεριάς που εισχωρεί στη θάλασσα και όπου βγαίνουν φημισμένα καρπούζια.

Αυτός μεράκι του ήταν ο Λιμένας. Ενα απραγματοποίητο όνειρο. Εξορίστηκε από το νησί της γυναίκας του, κι από το χωριό της, στην αντίπερα όχθη της ηπειρωτικής Ελλάδας. Δεν το χώνεψε ποτέ. Και όταν ένα άλλο δημοτικό της Θάσου, στο χωριό Ποταμιά, αναβαθμίστηκε σε τετραθέσιο, τον έστειλαν εκεί σαν διευθυντή του δημοτικού σχολείου.

Μα δεν ήταν το ίδιο. Από το σχολείο απουσίαζε συχνά. Μάλιστα την προτελευταία χρονιά δεν πήγε καν για να επιδώσει στους μαθητές τα διπλώματα. Εκεί το έπαιξε κι ο Θεόφιλος Σεχίδης, επιμένοντας πως απουσιάζει στο εξωτερικό. Πράγματι απουσίαζε συχνά. Τα είχε με τους συναδέλφους του, κυρίως γιατί μια ζωή δεν τον έκαναν διευθυντή του Δημοτικού Λιμένα.

Αλλά πλησίαζε στη σύνταξη, θα έβγαινε κανονικά φέτος τον Δεκέμβρη 1998 και είχε δρομολογήσει ήδη τις άδειες για να ασχοληθεί με τα τουριστικά επαγγέλματα χτίζοντας ένα μικρό ξενοδοχείο. Για τη συμπλήρωση της εικόνας του πατέρα Σεχίδη, θα πρέπει να πούμε ότι πρωτοπήγε στη Θάσο επί χούντας και η τοπική εφημερίδα τον αναφέρει ως διαφωτιστή της μέσω του στρατού.

Το δράμα της οικογένειας αρχίζει φαίνεται με την αρρώστια της μεγαλύτερης αδελφής του Θεόφιλου, την Ερμιόνη ή Εμμυ. Αγνωστο από ποιες αιτίες, μπαινοβγαίνει σε ψυχιατρικές κλινικές και τα ψυχοφάρμακα που της δίνουν μεταμορφώνουν την άλλοτε πανέμορφη αυτή νέα σε ένα μπόγο κρέατος. Κυκλοφορεί στους δρόμους του Λιμένα σαν μισότρελη.

Και ο πατέρας γαντζώνεται στη μοναδική ελπίδα που του απομένει, σε αυτόν που όπως λέει “δεν είναι άρρωστος”, στον γιο του Θεόφιλο. 

O οποίος είναι πολύ καλός μαθητής. Δίνει στη Νομική του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και δεν μπαίνει. Μπαίνει όμως Νομική Κομοτηνής. Είναι ευαίσθητος. Ζωγραφίζει, πράγμα που δεν αρέσει στον πατέρα του. 

O πατέρας του έχει στο μεταξύ μεταβιβάσει, με το σύστημα της γονικής παροχής, πολλά ακίνητα. Ενα απ’ αυτά είναι και το λουλουδάδικο στην είσοδο της μικρής πόλης ή του μεγάλου χωριού που είναι ο Λιμένας. O Θεόφιλος ασχολείται κυρίως με τη ζωγραφική, την αφηρημένη. Ζωγραφίζει αφαιρετικά, αλλά συμμετρικά λουλούδια, που εξαγριώνουν τον πατέρα του (απαθανατίζει τα λουλούδια, με τεχνοτροπία “ακαταλαβίστικη”, αντί να τα πουλά) και ο πατέρας καταστρέφει τους πίνακές του. Μα η αδυναμία στον γιο παραμένει.

Κάποια Χριστούγεννα του ζητά τι δώρο να του κάνει. O Θεόφιλος του αποκρίνεται πως το καλύτερο δώρο που μπορεί να του κάνει είναι να κόψει ο ίδιος το κάπνισμα. O μανιακός καπνιστής που είναι ο πατέρας Σεχίδης εκπληρώνει την επιθυμία του γιου του και δεν το βάζει ξανά στο στόμα του.

H “Θασιακή” μας δίνει και μιαν άλλη σημαντική πληροφορία. Οτι ο Θεόφιλος είναι κρυφά ερωτευμένος με τη Βαγγελιώ. Ποια η Βαγγελιώ δεν μας λέει. Αλλά της έγραφε, έγραφε, μυστικά σημειώματα που δεν της τα έδινε ποτέ. Ακόμα μαθαίνουμε ότι ο πατέρας του είχε ζητήσει να διαγραφεί από τον Σύλλογο των Δασκάλων και δεν είχε συγχωρέσει ποτέ την τοπική κοινωνία του Λιμένα που δεν τον έκανε διευθυντή στο Δημοτικό της.

Ολα αυτά τι θέλουν να πουν; Οτι ο πατέρας έχει ένα μεγάλο απωθημένο. Οτι η αρρώστια της Ερμιόνης επιβαρύνει την οικογένεια. Οτι υπάρχει το ενδεχόμενο μιας κληρονομικότητας προς την τρέλα. Εκεί όμως έρχεται να μας διαψεύσει ένα ξαφνικό κείμενο που παρουσιάστηκε μες στο καλοκαίρι στην εφημερίδα “ΤΑ NEA”, στη ρουμπρίκα των “επιστολών”.

Από μια μακρινή συγγένισσα της οικογένειας, τη Γιώτα Σεχίδου, που εκτός από φιλόλογος είναι και καλή συγγραφέας. (Την παρουσίασα προ διετίας από την τηλεοπτική εκπομπή μου “Αξιον Εστί”). H δεσποινίς Σεχίδου, λοιπόν, μας δίνει ένα ιστορικό της γενιάς των Σεχίδηδων (ελληνοποίηση του Σεΐχη) που κατάγονται από τον Πόντο και που πρόσφεραν τα πάντα στους εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες της φυλής, με εντονότατη την παρουσία τους στο αντάρτικο, όπου δώσαν και πολλά θύματα. Πώς λοιπόν, καταλήγει η συγγραφέας και επιστολογράφος, από μια τέτοια ένδοξη γενιά, φτάνουμε στα DNA του παρανοϊκού δολοφόνου;

O Σεχίδης είπε, στην πρώτη του συνάντηση με τους δημοσιογράφους, όταν ακόμα δεν είχε την άνεση να μιλά, όταν εκείνοι πεισματικά τον ρωτούσαν να τους πει πώς έγινε το φονικό, “χαμογελάτε, είναι μεταδοτικό”. Οσοι, ελάχιστοι μες στον Αύγουστο το ακούσαμε και το είδαμε με τα ίδια μας τα μάτια να το λέει, φρικιάσαμε. Γιατί ήταν ένα σχόλιο διόλου “παρανοϊκού” ανθρώπου. Στη συνέχεια είπε σε άλλο δημοσιογράφο, μιαν άλλη φορά, πως δεν δέχεται να απαντάει σε “ανόητες ερωτήσεις”. Κάτι που όποιος έδωσε στη ζωή του έστω και μια συνέντευξη, θα σκέφτηκε να το πει, αλλά δεν το τόλμησε.

Τέλος, ζητώντας για τη φυλακή Μπαχ και Μότσαρτ και μόνο βιβλία, πολλά βιβλία, ο Σεχίδης μπαίνει σε εκείνη την κατηγορία των δολοφόνων που τόσο “ενέπνεαν” τους συγγραφείς στις αρχές του αιώνα. (Εμένα προσωπικά δεν με εμπνέει, γιατί αν ήταν ποτέ να εμπνευστώ από μια τέτοια υπόθεση, θα έγραφα για τη σιωπή των αμνών, που υπήρξαν οι γείτονες, οι συγγενείς, οι γνωστοί, οι συνάδελφοι της άτυχης οικογένειας.

Αναφερόμενοι σε ένα τροχαίο και τυχαίο τραυματισμό περαστικού στον δρόμο όπου ο killer της ασφάλτου, όπου οι Αμερικανοί κάποτε αποκαλούσαν hit-and-run driver, λέμε ότι δεν γύρισε για να δώσει ένα χέρι βοήθειας. Τι να πούμε τότε για πέντε ανθρώπους που κανείς δεν τους είδε επί τρεις ολόκληρους μήνες και δεν ανησύχησε κανείς; Ή το χειρότερο, φοβάται ν’ ανησυχήσει. H Αγία Ανησυχία που έγραφε κι ο Αντώνης Σαμαράκης στα 1959 στο “Σήμα Κινδύνου”, πού πήγε άραγε;).

Τέλος, δεν επιμένω περισσότερο. Ελπίζω αυτή η υπόθεση που με τάραξε να μη γίνει κι αυτή μια ακόμα μέτρια ελληνική ταινία, σαν αυτές που γυρίζονται με βάση ανάλογα περιστατικά. Χρειάζεται ένας Ντοστογιέφσκι, της πένας ή του σελιλόιντ, για να μπορέσει να μην προδώσει την πολυπλοκότητα αυτής της υπόθεσης».

Η «κλειστή» Ελληνική οικογένεια με τα ταμπού
Ο καθηγητής Γιάννης Πανούσης, τον πρώτο καιρό μετά τη διάπραξη των ανθρωποκτονιών, τοποθετήθηκε ως εξής: «Αυτή η πρόσφατη “πατρο-μητρο-αδελφο-συγγενο-κτονία” συγκεντρώνει και συγκεφαλαιώνει όλα τα στοιχεία μιας ανθρωποθυσίας, με στόχο την εξαφάνιση του “οίκου” και του “γένους” ταυτόχρονα. Ολική κάθαρση.

Ο δράστης -πέραν των όποιων χαρακτηριστικών απόκλισης εκ του “φυσιολογικού”- αποφάσισε να “μείνει μόνος” (γνωρίζοντας πολύ καλά ότι ο τελευταίος επιζών είναι πάντοτε και ο πρώτος ύποπτος).
Στην περίπτωση αυτή, σίγουρα συναντάμε ψυχοπάθεια.
Η κοινωνιο-πάθεια, όμως, μιας κλειστής οικογένειας (που ούτε καν τον ψυχοπαθή δεν διακρίνει) πότε θα μας απασχολήσει;»

Το αγωνιώδες ερώτημα του καθηγητή Πανούση αποτελεί το «κλειδί» της υπόθεσης Σεχίδη.
Η κλειστή Ελληνική οικογένεια, το ταμπού της άρρωστης κόρης, το φόρτωμα των ελπίδων στον «υγιή» γιο.

Ολα θα είχαν ξεπεραστεί, αν υπήρχε στη χώρα μας οργανωμένο σύστημα Προληπτικής Ψυχικής Υγιεινής.
Οι γονείς θα είχαν προσφύγει στην κατάλληλη υπηρεσία, θα είχε χορηγηθεί η κατάλληλη θεραπευτική-φαρμακευτική αγωγή και όλα θα ήταν διαφορετικά.
Ιδιαίτερα τα Ελληνικά ψυχιατρεία!

Δήμος Κάπας

{Πηγή:  http://on-news.gr/2012/11/05/16-chronia-sti-filaki-apo-to-1996-den-ton-echi-episkefthi-oute-ena-atomo/ }

xcx

Tυφώνας Σάντι

Οχυρωμένη η ανατολική ακτή των ΗΠΑ για τον τυφώνα Σάντι

Ένας «ιστορικός τυφώνας», κατηγορίας 1 πλήττει την ανατολική ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς ο τυφώνας Σάντι συναντιέται με δυο χειμερινές καταιγίδες και την ίδια στιγμή υπάρχει πανσέληνος, με αποτέλεσμα η άνοδος των υδάτων να φτάσει μέχρι και 3,30 μέτρα στην περιοχή της Νέας Υόρκης. 

Ο Σάντι κινείται με ανέμους 120 χιλιομέτρων την ώρα οι οποίοι αναμένεται να ενισχυθούν αισθητά καθώς ο τυφώνας κινείται σε ψυχρότερα νερά. Στο μάτι του τυφώνα οι άνεμοι κινούνται με ταχύτητα 800 χιλιόμετρων ανά ώρα σύμφωνα με το με το Αμερικανικό Κέντρο για τους Τυφώνες.

Η περιοχή που βρίσκεται σε κίνδυνο από τον υπερ-τυφώνα έχει ακτίνα μεγαλύτερη των 800 μιλίων. Οι μεγάλες πόλεις που βρίσκονται σε επιφυλακή είναι οι Νέα Υόρκη, Ουάσιγκτον, Βαλτιμόρη, Φιλαδέλφεια και Βοστόνη. Οι ζημιές αναμένεται να ανέλθουν σε δισεκατομμύρια δολάρια, αλλά το σημαντικότερο είναι να ληφθούν τα απαιτούμενα μέτρα ώστε να μην υπάρξουν θύματα.

Στη Νέα Υόρκη όλα τα μέσα μεταφοράς σταμάτησαν τη λειτουργία τους από την Κυριακή το βράδυ, λόγω των πλημμύρων και των ζημιών που πιθανώς θα προκληθούν από το πέρασμά του. Η αναστολή της λειτουργίας των μέσων θα διαρκέσει μέχρι τη Δευτέρα ή και την Τρίτη. Τα σχολεία επίσης είναι κλειστά, όπως και οι περισσότεροι δημόσιοι και ιδιωτικοί οργανισμοί.

Τα πρώτα αποτελέσματα του Σάντι, έγιναν αισθητά την Κυριακή κατά μήκος της ανατολικής ακτής, καθώς ακυρώθηκαν χιλιάδες πτήσεις. Η British Airways ακύρωσε όλες τις πτήσεις της προς τη Νέα Υόρκη την Κυριακή και θα αναστείλει τις περισσότερες προς την ανατολική ακτή των ΗΠΑ τη Δευτέρα.

Το χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης θα παραμείνει κλειστό την Δευτέρα, ίσως και την Τρίτη, λόγω ανησυχιών για την ακεραιότητα των συναλλαγών, ανέφεραν πηγές της Wall Street.

Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, το οποίο εδρεύει στη Νέα Υόρκη, ακύρωσε τις συνόδους στις οποίες επρόκειτο να συμμετάσχουν πρόεδροι χωρών της Λατινικής Αμερικής.

Οι εικόνες είναι πρωτόγνωρες για την αμερικανική μεγαλούπολη. Πάνω από 400 χιλιάδες άτομα, που ζουν σε παράκτιες περιοχές της πόλης μετακινούνται σε ασφαλέστερους χώρους. Οι διακοπές ρεύματος, που έχουν ήδη ξεκινήσει ανά περιοχές, απειλούν περίπου δέκα εκατομμύρια πληθυσμό, στο χειρότερο σενάριο. Πλέον εξαντλούνται και οι προμήθειες από τα ράφια των σούπερ-μάρκετ.

 

Ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα κάλεσε τους συμπατριώτες του να «πάρουν στα σοβαρά» τον κίνδυνο. Ο κυβερνήτης Άντριου Κουόμο κήρυξε την πολιτεία σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, όπως και ο κυβερνήτης του Νιου Τζέρσεϊ, Κρις Κρίστι.

Επίσης, εκείνο που ανησυχεί περισσότερο τις αρχές δεν είναι μόνο η δύναμη του τυφώνα, που θα συνοδεύεται από μεγάλες ποσότητες βροχόπτωσης, ισχυρούς ανέμους και χιόνα σε ορισμένες περιοχές, αλλά το γεγονός ότι θα είναι μεγάλης διάρκειας, με αποτέλεσμα να μην είναι εύκολο να κυκλοφορήσουν ασθενοφόρα και πυροσβεστικά οχήματα. Ο στρατός βρίσκεται σε επιφυλακή.

Ο τυφώνας που έχει βαπτιστεί «Frankenstorm» και στο πέρασμά του από την Καραϊβική σκότωσε 66 άτομα, θα μπορούσε να είναι η μεγαλύτερη καταιγίδα που έχει χτυπήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες, σύμφωνα με την ιστοσελίδα της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας.

Πηγή: http://www.newsbomb.gr/diethnh/story/247583/ohyromeni-i-anatoliki-akti-ton-ipa-gia-ton-tyfona-santi

xcx

Ένιωσαν για λίγα δευτερόλεπτα πως νιώθουν οι πάσχοντες από Αλτσχάιμερ!

 Πως νιώθουν άραγε οι άνθρωποι που πάσχουν από Αλτσχάιμερ; Σ' αυτό το ερώτημα μπορούν πλέον να απαντήσουν οι θεατές μίας ταινίας κινηματογράφου στο Ισραήλ. Ανυποψίαστοι εισήλθαν...
στον χώρο προβολής της ταινίας που είχαν επιλέξει να δουν. Όμως η ταινία που προβάλλονταν δεν ήταν αυτή που είχαν επιλέξει...

Η σύγχυση που ένιωσαν αυτοί οι άνθρωποι έστω και για λίγα δευτερόλεπτα παρομοιάζεται με την σύγχυση που νιώθουν οι πάσχοντες με την νόσο του Αλτσχάιμερ βέβαια, σε σχεδόν μόνιμη βάση. Μόλις τους έγινε γνωστός ο λόγος αυτής της ενέργειας οι θεατές ξέσπασαν σε χειροκροτήματα... Απολαύστε το συγκινητικό βίντεο...

 

 

 

{Πηγή:  http://www.aniwthoi.net/2012/02/video_4264.html }

xcx

8ο Πανελλαδικό Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών

Όλα σχετικά με αυτή την τεράστια γιορτή Ποντιακής μουσικής εδώ http://www.pontos-news.gr/ και εδώ http://news247.gr/eidiseis/koinonia/vouliaksan_to_oaka_oi_pontioi.1969727.html

Μπορεί να μην έχω Ποντιακές ρίζες, συγκεκριμένα, έχω ομως Μικρασιάτικες, από Σμύρνη και άλλες πόλεις που υπέστησαν διωγμούς το 1922. Τιμάμε όλο τον Ελληνισμό!


8ο Πανελλαδικό Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών από Newscaster

xcx

Where have I been?

So much has been going on, all around us.
I've wanted to update my sweet sweet blog for quite some time, but well, I just wasn't around long enough to write here...
Or, I was just too bored to move my fingers above the keyboard.
Oh, well...

Anyway... Something important I found out today is this.
Felix Baumgartner jumped from 39 km above the earth...
Awesome, huh? And, scary...



xcx

Over-the-knee Boots

I don't know exactly when my love for thigh-high boots started, but I'm sure it was a long while ago. I remember being obsessed with my aunt's over-the-knee boots, so many years ago. I think before my cousin was born. 14 years ago, at least... Wow. And, my general obsession with shoes goes even more far.

Anyway, my point is that, while watching the eighth episode of the fourth season of The Nanny I totally fell in love with the boots she wore towards the end. I love their look, their lenth, everything. I so want them! Take a look at the video below. Seek out the moment 3:54.



So, I've been searching for my favorite boots on shops online. And, here's what I got.




Ooooh, I am in love with those. I absolutely want them. This colour is so unique. It's called Garnet. The black version is also good, though. You can find more colours and see more pictures on URBANOG.com

Boots   (see more black boots)

This one is so awesome, too. Although, they reach just over the knee. They can be found on Polyvore.com




This pair is simpler, but not bad. Not bad at all... On Polyvore.com.



I like these, because they are a bit witch-like, aren't they? Hehe. On snaz75.com


Those are cool, too, but not really for me. On ebay.com

More on eBay and Shopstyle.com.

xcx

Demelza Perkins

I made a new character today. Yesterday, actually, but the creation of new characters wasn't yet available then, so I reposted my character today!
Anyway!

Take a look at her signature!

Check her profile, too  >  http://vault713.com/bb/viewtopic.php?f=100&t=8598
xcx

The Sims Personality Test

I'm not so sure that these results are absolutely accaurate for me, but I'll probably take the test again (in an earlier time of the day, because currently I'm pretty sleepy) and we'll see.

For now, these are my results, though:


Neat (vs. Sloppy)
Neat, tidy Sims typically enjoy cleaning up the house or grooming themselves in front of a mirror. There's always something to be done around the house and they'll more often than not be found doing it; great for a house, but it can tire Sims out.

With their constant disregard of cleanliness and hygiene, sloppy Sims are content to simply "be." They tend to enjoy just about anything that doesn't require planning or cleaning up on their part.

-- A score of  5

Outgoing (vs. Shy)
Outgoing Sims are likely to jump headfirst into any situation. Charm and confidence are their best traits and when they're in a friendly mood they enjoy group activities most of all. Keep an eye on these characters, though; outgoing Sims can be too brash, and others aren't always so impressed.

Introspective and quiet, shy Sims often think about the world around them and write in their diaries rather than actually interact with anyone. It may be harder to break out of their shells, but if shy Sims take the time to get to know others they'll be delighted by the social world awaiting them.


-- A score of  5


Active (vs. Lazy)
Active Sims are almost always on the move but need a lot of food and sleep to keep up their hectic pace. They're apt to be happiest while breaking a sweat, an exhausting idea to most other Sims. An active Sim will usually get more enjoyment from watching sports on TV than reading a book.

Lazy Sims have been known to veg out on the couch for hours on end, so naturally, they don't need much sleep to sustain their constant lazying. They still enjoy socializing wiht other Sims and can be persuaded to get out of the house once in a while.

-- A score of  4 (more on the side of Lazy, I guess)


Playful (vs. Serious)
Playful Sims are more likely to find entertainment and fun in the world around them; they tend to be more curious than any other Sim. They may have a lighthearted nature, but they can wear themselves out with their antics, as well as get on their fellow Sim's nerves.

Serious, quiet, thoughtful Sims are more inclined to enjoy logic puzzles and good conversation, but they don't respond too well to chaos or silly behavior. Repairing broken items or working on an important project can keep serious Sims content.

 -- A score of  5

Nice (vs. Grouchy)
Encouraging and generous, nice Sims tend to be easy to get along with and very positive. They'll listen to what other Sims have to say whether it's interesting or not and clean up after dirty roommates. If they don't watch out though, other Sims may take advantage of their good nature.

Grouchy Sims, despite their sour mood, can still be social creatures. They'll probably enjoy teasing a Sim as much as telling a joke. They don't seem to mind when other Sims overreact and they like playing a game as much as anyone else, but be warned: they tend to be sore losers.

 -- A score of  5



Source:  http://www.personalitylab.org/tests/bfi_sims.htm

xcx